Παγκρατίδης. Ο Δράκος του Σέιχ-Σου. Ένοχος, έως πότε;

Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 1959. Σέιχ-Σου.

Ο Αθανάσιος Παναγιώτου (ετών 32) και η φίλη του Ελεωνόρα Βλάχου (ετών 33) δέχονται βίαιη επίθεση και βρίσκονται σε ημιθανή κατάσταση γύρω στις 11 π.μ. την επόμενη ημέρα, στην άκρη του δάσους του Σέιχ-Σου που βρίσκεται πολύ κοντά σε Δημοτικό σχολείο της συνοικίας του Αγίου Παύλου. Τα θύματα ανακαλύπτει ο 12χρονος μαθητής Ιωάννης Κρεωνίδης, όταν πηγαίνει να μαζέψει την μπάλα ποδοσφαίρου με την οποία έπαιζε αυτός και οι συμμαθητές του την ώρα του διαλείμματος. Ως εκ θαύματος οι Παναγιώτου και Βλάχου επιβιώνουν λόγω του κρύου, το οποίο εμποδίζει τον θάνατό τους από ακατάσχετη αιμορραγία λόγω απανωτών χτυπημάτων με μυτερή πέτρα στο κεφάλι. Τα ρούχα της Βλάχου βρίσκονται σκισμένα.

Σε αντίθεση με την κοινή αντίληψη που θέλει την 33χρονη να έχει βιαστεί, η ιατροδικαστική εξέταση του κ. Ροβίθη δείχνει ότι δεν υπάρχουν «ίχνη ασελγούς πράξεως». Κανείς από το ζευγάρι δεν θυμάται τίποτα από την επίθεση, η οποία υπολογίστηκε ότι έγινε γύρω στις 8-9 μ.μ.[1]

Υπήρξε ληστεία.

Κατηγορία: Εγκλήματα
Ετικέτες: 1959, Φεβρουάριος 1959, Βλάχου, Παναγιώτου, Ροβίθης, Έγκλημα του Σέιχ Σου

Παρασκευή, 6 Μαρτίου 1959. Μίκρα.

Ο Κωνσταντίνος Ραΐσης (ετών 33) και η φίλη του Ευδοξία Παληογιάννη (ετών 23) βρίσκονται νεκροί λίγο πριν τα μεσάνυχτα σε ερημική τοποθεσία κοντά στο αεροδρόμιο της Μίκρας, από έναν οδηγό φορτηγού. Έχουν δεχθεί πολλαπλά συντριπτικά χτυπήματα στο κεφάλι με αιχμηρές πέτρες. "Τὰ χαρακτηριστικὰ τῶν θυμάτων εἶχον ἀλλοιωθεῖ ἀπὸ τὰ φοβερὰ πλήγματα καὶ μετὰ κόπου κατέστη δυνατὴ ἡ ἀναγνώρισίς των".[2] Η Παληογιάννη έχει βιασθεί μετά θάνατον ή την ώρα που ψυχορραγούσε.

Στον τόπο εγκλήματος βρίσκονται καθαρά ίχνη από πέλματα ποδιών, δακτυλικά αποτυπώματα επάνω στο γεμάτο αίματα στήθος της Παληογιάννη — μαζί με ολόκληρο αποτύπωμα παλάμης — και μία τρίτη ομάδα αίματος διαφορετική από των θυμάτων, τα οποία πάλεψαν με όλη τους τη δύναμη μέχρι το τέλος. Σύμφωνα με εκτίμηση του ιατροδικαστή Ροβίθη, η επίθεση υπολογίστηκε να έγινε ανάμεσα στις 8 με 9 μ.μ.[2]

Υπήρξε ληστεία.

Κατηγορία: Εγκλήματα
Ετικέτες: 1959, Μάρτιος 1959, Ηλιάκης, Παληογιάννη, Ραΐσης, Έγκλημα της Μίκρας

9 Μαρτίου 1959. Επικύρηξη & εισαγγελική απαγόρευση.

Ο "Δράκος" επικυρήσσεται για το ποσό των 100,000 δραχμών με απόφαση της Επιτροπής Δημοσίας Ασφαλείας Νομού Θεσσαλονίκης. Την ίδια ημέρα αναγγέλλεται με εντολή του εισαγγελέα Παναγιώτη Αργυρόπουλου ότι απαγορεύεται οποιαδήποτε δημοσίευση ή πληροφορία σχετικά με το δράκο.[3]

Κατηγορία: Εγκλήματα
Ετικέτες: 1959, Μάρτιος 1959, Αργυρόπουλος

Παρασκευή, 3 Απριλίου 1959. Δημοτικό Νοσοκομείο.

Η Μελπομένη Πατρικίου (ετών 28) δολοφονείται με αιχμηρή πέτρα μέσα στο σπίτι της στον περίβολο του Δημοτικού Νοσοκομείου, το οποίο βρίσκεται στις αρχές τμήματος του δάσους του Σέιχ-Σου. Το σώμα της ανακαλύπτει η συγκάτοικός της και νοσοκόμα Φανή Τσαμπάζη (ετών 25), η οποία έρχεται αντιμέτωπη με τον δολοφόνο πρόσωπο με πρόσωπο και πριν ακόμη συνειδητοποιήσει ότι η φίλη της είναι νεκρή τον ακούει να της λέει:

"Εσύ τί θέλεις τώρα εδώ;"[26]

Ο δολοφόνος της επιτίθεται και -μετά από τις φωνές της προς βοήθεια- εγκαταλείπει τον τόπο του εγκλήματος. Η δολοφονία της Πατρικίου τοποθετείται ανάμεσα στις 9:30 με 10:00 μ.μ.[20]

Στα χέρια της δολοφονειθήσας βρίσκονται αρκετές τρίχες κεφαλής που δεν ανήκουν σε εκείνη. Με την μαρτυρία και την βοήθεια της αυτόπτου μάρτυρος Τσαμπάζη, κυκλοφορεί στις εφημερίδες της εποχής σκίτσο με το πρόσωπο του δολοφόνου.[6]

Πιθανόν να υπήρξε ληστεία. Δεν υπήρξε βιασμός.

Κατηγορία: Εγκλήματα
Ετικέτες: 1959, Απρίλιος 1959, Πατρικίου, Τσαμπάζη, Έγκλημα του Δημοτικού Νοσοκομείου, Έγκλημα του Σέιχ Σου

4 Απριλίου 1959. Εισαγγελική απαγόρευση.

Με εντολή του εισαγγελέα Παναγιώτη Αργυρόπουλου, απαγορεύεται οποιαδήποτε δημοσίευση ή πληροφορία σχετικά με το δράκο σε εβδομαδιαίες και ημερήσιες εφημερίδες της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας.[5].

Κατηγορία: Εγκλήματα
Ετικέτες: 1959, Απρίλιος 1959, Αργυρόπουλος

22 Μαϊου 1963. Δολοφονία Λαμπράκη.

Ο Γρηγόρης Λαμπράκης, εκλεγμένος βουλευτής του Πειραιά με την Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (ΕΔΑ), δέχεται βαρύτατο χτύπημα στο κεφάλι από επιβάτη τρίκυκλου, μετά από ομιλία του στη Θεσσαλονίκη. Νοσηλεύεται στο ΑΧΕΠΑ σε κωματώδη κατάσταση, όπου υποκύπτει 4 ημέρες μετά.

Ο θάνατός του αρχικά χαρακτηρίζεται ώς ατύχημα. Οι ιατροδικαστικές εκθέσεις δίνουν εκ διαμέτρου αντίθετα πορίσματα. Η γνωμάτευση του ιατροδικαστή Αθήνας Δημήτρη Καψάσκη συμπεραίνει ότι ο θανάσιμος τραυματισμός του βουλευτή της αριστεράς οφείλεται στην πτώση του στο έδαφος μετά την σύγκρουσή του με το τρίκυκλο, ενώ η γνωμάτευση του ιατροδικαστή Θεσσαλονίκης Δημήτρη Ροβίθη ότι ο Λαμπράκης χτυπήθηκε όρθιος, από αμβλύ όργανο, λοστό ή αστυνομικό γκλομπ.

Ξεκινά δικαστική έρευνα του εισαγγελέα Παύλου Δελαπόρτα και του νεαρού ανακριτή Χρήστου Σαρτζετάκη.

Κατηγορία: Λαμπράκης
Ετικέτες: 1963, Μάιος 1963, Δελαπόρτας, Καψάσκης, Ροβίθης, Σαρτζετάκης

11 Ιουνίου 1963. Παραίτηση Καραμανλή.

Μετά τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη ο Κωνσταντίνος Καραμανλής παραιτείται από την πρωθυπουργία.

Κατηγορία: Λαμπράκης
Ετικέτες: 1963, Ιούνιος 1963, Καραμανλής

18 Ιουνίου 1963. Αποχώρηση Καραμανλή.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αναχωρεί για την Ζυρίχη και την διοίκηση της ΕΡΕ αναλαμβάνει η τριμελής επιτροπή των Π. Κανελλόπουλου, Π. Παπαληγούρα και Κ. Ροδόπουλου.

Κατηγορία: Λαμπράκης
Ετικέτες: 1963, Ιούνιος 1963, Καραμανλής

13 Σεπτεμβρίου 1963. Προφυλακιστέα η ηγεσία Χωροφυλακής Β. Ελλάδος.

Με εντάλματα που εκδίδονται στις 13 Σεπτεμβρίου 1963[38] και με ομοφωνία ανακριτή (Χρήστου Σαρτζετάκη) και εισαγγελέως (Στυλιανού Μπούτη), κατόπιν μίας ανακριτικής διαδικασίας που έχει ξεκινήσει από τα τέλη Αυγούστου[7] και κατα την οποίαν απαγγέλονται κατηγορίες κατά συνολικά 23 αξιωματικών της Χωροφυλακής,[9] κρίνονται προφυλακιστέοι για την δολοφονία Λαμπράκη "οι Τέσσερις":[11]

  1. Κωνσταντίνος Μήτσου
    Υποστράτηγος, Επιθεωρητής Χωροφυλακής Βορείου Ελλάδος
  2. Ευθύμιος Καμουτσής
    Συνταγματάρχης, Διευθυντής Αστυνομίας Θεσσαλονίκης
  3. Μιχαήλ Διαμαντόπουλος
    Αντισυνταγματάρχης, Υποδιευθυντής Αστυνομίας Θεσσαλονίκης
  4. Τρύφων Παπατριανταφύλλου
    Μοίραρχος, Διοικητής του Ε’ Αστυνομικού Τμήματος Θεσσαλονίκης

Ανάμεσα στα ονόματα των αξιωματικών στους οποίους απαγγέλλονται κατηγορίες, μπορεί κάποιος να ξεχωρίσει το όνομα "Κωνσταντίνος Κλωνάρης".[8] Ο Κλωνάρης μαζί με άλλους 9 αξιωματικούς, κρίνεται απολυτέος κατά την διάρκεια της ανάκρισης.[10]

Με εντολή του Αρχηγού της Χωροφυλακής Αντιστράτηγου Γεωργίου Βαρδουλάκη οδηγούνται στα κρατητήρια της Γενικής Ασφάλειας Θεσσαλονίκης στις 17 Σεπτεμβρίου 1963, όπου και παραμένουν όλη την διάρκεια της προφυλάκισής τους (ουδέποτε οδηγήθηκαν στις φυλακές του Γεντί Κουλέ όπως αρχικά αναμενόταν).[12] Με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης, οι προσφυγές τους γίνονται αποδεκτές και αποφυλακίζονται στις 13 Οκτώβρη 1963,[13] για να συλληφθούν ξανά έναν μήνα αργότερα.

Κατηγορία: Λαμπράκης
Ετικέτες: 1963, Σεπτέμβριος 1963, Διαμαντόπουλος, Καμουτσής, Κλωνάρης, Μπούτης, Μήτσου, Παπατριανταφύλου, Σαρτζετάκης

Ξημερώματα 7ης Δεκεμβρίου 1963. Ορφανοτροφείο Μ. Αλέξανδρος.

Αργά το βράδυ προς ξημερώματα Σαββάτου, ο 24χρονος Αριστείδης Παγκρατίδης, μεθυσμένος και μαστουρωμένος, πηδάει τον μαντρότοιχο βάζοντας στις τσέπες του δύο κομμάτια σουβά, ώστε να διώξει τα σκυλιά του ορφανοτροφείου εαν τον κυνηγήσουν. Ανεβαίνει στον δεύτερο όροφο όπου βρίσκει ένα άδειο κρεββάτι και πέφτει για ύπνο.

Ξυπνάει από το χέρι της Δέσποινας Νικολαϊδου, ράφτρας του ορφανοτροφείου που κοιμάται σε διπλανό κρεββάτι, καθώς εκείνη τεντώνεται στον ύπνο της. Όταν τον ρωτάει τί γυρεύει εκεί, αυτός της απαντάει «Μη φοβάσαι, θα φύγω» και φεύγει. Μπαίνοντας σε άλλον θάλαμο του ίδιου ορόφου βρίσκει την 12χρονη Αικατερίνη Σούρλα να κοιμάται μόνη της και αποπειράται να ασελγήσει επάνω της λέγοντάς της λόγια όπως «Είμαι ο Γιώργος από τον Άρη και ήρθα να σε πάρω μαζί μου.» Η Σούρλα παλεύει μαζί του και σημαίνει συναγερμό με τις φωνές της σε όλο το ορφανοτροφείο.

Ο Παγκρατίδης ξεφεύγει πηδώντας αρχικά από ένα μπαλκόνι ύψους περίπου 5 μέτρων και στη συνέχεια από τον μαντρότοιχο που εισέβαλλε στο ορφανοτροφείο. Εκεί έρχεται στα χέρια με έναν περαστικό οδηγό λεωφορείου που προσπαθεί να τον εμποδίσει. Του ξεφεύγει μετά από πάλη. Λίγα μέτρα πιο κάτω βρίσκει έναν χωροφύλακα ο οποίος του ζητάει τα στοιχεία του. Ο Παγκρατίδης του τα δίνει μαζί με τη διεύθυνσή του και μετά επιστρέφει στο σπίτι του όπου πέφτει για ύπνο.

Κατηγορία: Εγκλήματα
Ετικέτες: 1963, Δεκέμβριος 1963, Νικολαΐδου, Σούρλα, Επίθεση στο Ορφανοτροφείο

Σάββατο 7 Δεκεμβρίου 1963. 1η ημέρα στην ασφάλεια. Σύλληψη.

Στις 5 η ώρα το πρωί ο Παγκρατίδης συλλάμβάνεται στο σπίτι του από τον υπομοίραρχο Κανελλακόπουλο. Οδηγείται κατευθείαν στο ορφανοτροφείο Μ. Αλέξανδρος όπου αναγνωρίζεται από τη μικρή Αικατερίνη Σούρλα και τον οδηγό λεωφορείου και ομολογεί την πράξη του. Παρουσία του εισαγγελέα Μπούτη υπογράφει την ομολογία του. Στη συνέχεια οδηγείται στη Γενική Ασφάλεια Θεσσαλονίκης. Το απόγευμα ξεκινούν ανακρίσεις από τους μοίραρχο Χαρίτο και υπομοίραρχο Κλωνάρη. Κατά τη διάρκεια μίας ανάκρισης παρόν ήταν και ο ψυχίατρος Διακογιάννης. Δεν συντάσσεται καμμία έκθεση από την επίσκεψη του συγκεκριμένου. Ο Παγκρατίδης εξιστορεί τη ζωή του από τα παιδικά του χρόνια και ονοματίζει ανθρώπους οι οποίοι ασελγούσαν επάνω του από την ηλικία των 12 χρονών προκειμένου, όταν δεν έβρισκε δουλειά, να του δώσουν 10-20 δραχμές και σε μία συγκεκριμένη περίπτωση, ένα πιάτο φασολάδα.

Δεμένος διαρκώς με χειροπέδες από την ώρα της σύλληψής του, κλείνεται σε ένα παλιό λουτρό (κρατητήριο) με πλακάκια, σωλήνες που στάζουν και μία τρύπα στον τοίχο απ’ όπου μπαίνει κρύος αέρας. Χωρίς στρώμα, του παρέχεται μία υγρή κουβέρτα.

Δεν ειδοποιούνται δικηγόροι ή συγγενείς του. Στερείται νερό και φαγητό.

Κατηγορία: Ασφάλεια
Ετικέτες: 1963, Δεκέμβριος 1963, σύλληψη, Διακογιάννης, Κανελλακόπουλος, Κλωνάρης, Μπούτης, Χαρίτος, Σούρλα, Επίθεση στο Ορφανοτροφείο

Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 1963. 2η ημέρα στην ασφάλεια.

Ο αδερφός του Παγκρατίδη ενημερώνεται για τη σύλληψη του αδερφού του από τις εφημερίδες. Πηγαίνει στο αστυνομικό τμήμα μαζί με τη μητέρα του. Δεν τους επιτρέπεται η επικοινωνία με τον Παγκρατίδη. Δεν τους δίνονται εξηγήσεις. Την ίδια ημέρα προσλαμβάνονται οι δικηγόροι υπεράσπισης Μενέλαος Σαπουντζής και Δημήτρης Λάζος.

Ξεκινούν πάλι οι ανακρίσεις, ενώ παράλληλα ειδοποιείται ο στρατηγός Χωροφυλακής Ν. Παναγόπουλος από τον διοικητή του τμήματος Ν. Τζαβάρα ότι ο Παγκρατίδης ομολόγησε στα εγκληματα του δράκου. Στη μετάβασή του στο τμήμα και σε διάλογό του με τον Παγκρατίδη, ο τελευταίος λέει στον Παναγόπουλο ότι δεν είναι ο δράκος και τους λέει ό,τι θέλουν να ακούσουν για να τον αφήσουν ήσυχο.

Επόπτης της ανάκρισης ορίζεται από τον Παναγόπουλο ο αντεισαγγελέας Ν. Αθανασόπουλος με τη διαταγή να συνεχιστούν οι ανακρίσεις. Ο Παναγόπουλος δεν παραβρέθηκε ξανά σε καμμία ανάκριση, σε κατάθεσή του αργότερα όμως δηλώνει βέβαιος για την πεποίθησή του ότι ο Παγκρατίδης ήταν ο «δράκος» του Σέιχ-Σου.

Ο Παγκρατίδης συνεχίζει να στερείται νερό και φαγητό. Εξακολουθεί να μην έχει έρθει σε οποιαδήποτε επικοινωνία με τους οικείους ή τους δικηγόρους του.

Κατηγορία: Ασφάλεια
Ετικέτες: 1963, Δεκέμβριος 1963, Αθανασόπουλος, Παναγόπουλος, Τζαβάρας, Λάζος, Σαπουντζής

Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου 1963. 3η ημέρα στην ασφάλεια. 1η απολογία.

Έχει περάσει ένα 24ωρο κράτησης και δεν έχει σχηματιστεί ακόμη φάκελλος προανάκρισης για να σταλεί στον εισαγγελέα. Όταν οι συνήγοι του Παγκρατίδη Σαπουντζής και Λάζος, μαζί με τον αδερφό του πηγαίνουν στο τμήμα, ενημερώνονται από τον διοικητή Τζαβάρα ότι η αστυνομία χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να ολοκληρώσει την έρευνά της και διαβεβαιώνονται από τον ίδιο κύριο, στο λόγο της αστυνομικής του τιμής, ότι θα ειδοποιηθούν πριν οποιαδήποτε απολογία του Παγκρατίδη.[23]

Από τον φάκελο της δικογραφίας όμως, φαίνεται ότι εκείνη την ίδια ημέρα, αντίθετα με τις διαβεβαιώσεις του Τζαβάρα στους συνήγορους του Αριστείδη Παγκρατίδη, ο ίδιος έκανε την πρώτη απολογία του, η οποία αφορά την επίθεση στο Ορφανοτροφείο. Συγκεκριμένα δηλώνει πρώτον, ότι χάιδεψε την Νικολαΐδου (διαψεύδεται από την κατάθεση της ίδιας της Νικολαΐδου) και δεύτερον ότι εκσπερμάτωσε επί της μικρής Σούρλα (διαψεύδεται από την ιατροδικαστική έκθεση). Με λίγα λόγια ο Παγκρατίδης επιβαρύνει τη θέση του ομολογώντας πράγματα που δεν έγιναν και δεν είχε κάνει.

Ο Παγκρατίδης συνεχίζει να στερείται νερό και φαγητό. Εξακολουθεί να μην έχει έρθει σε οποιαδήποτε επικοινωνία με τους οικείους ή τους δικηγόρους του.

Η πρώτη απολογία γίνεται παρουσία των:
διοικητή Γενικής Ασφαλείας, αντισυνταγματάρχη Νικολάου Τζαβάρα,
β’ ανακριτικού υπαλλήλου, υπομοίραχου Κωνσταντίνου Κλωνάρη.

Ο γραφικός χαρακτήρας της απολογίας ανήκει στον υπομοίραρχο Κωνσταντίνο Κλωνάρη.

Κατηγορία: Ασφάλεια
Ετικέτες: 1963, Δεκέμβριος 1963, Αθανασόπουλος, Τζαβάρας, Κλωνάρης, Νικολαΐδου, Σούρλα, Λάζος, Σαπουντζής, Επίθεση στο Ορφανοτροφείο, απολογίες

Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 1963. 4η ημέρα στην ασφάλεια. 2η απολογία.

Και πάλι σχετικά με την επίθεση στο Ορφανοτροφείο, ο Παγκρατίδης δίνει μια συμπληρωματική απολογία λέγοντας ότι δεν έβγαλε την πέτρα από το σακάκι του ώστε να χτυπήσει τη μικρή Σούρλα στο κεφάλι και να την βιάσει γιατί δεν υπήρχε ανάγκη. Τις ίδιες πράξεις όμως, συμπληρώνει, έχει ενεργήσει στο παρελθόν και συγκεκριμένα πριν πάει στρατιώτης. Σε ερωτήσεις των αστυνομικών για ποιές πράξεις μιλάει, αρνείται να συνεχίσει.

Ο Παγκρατίδης συνεχίζει να στερείται νερό και φαγητό. Εξακολουθεί να μην έχει έρθει σε οποιαδήποτε επικοινωνία με τους οικείους ή τους δικηγόρους του.

Η δεύτερη απολογία γίνεται παρουσία των:
διοικητή Γενικής Ασφαλείας, αντισυνταγματάρχη Νικολάου Τζαβάρα,
β’ ανακριτικού υπαλλήλου, ταγματάρχη Σπυρίδων Σταθουλόπουλου.

Στο περιθώριο αυτής της απολογίας φαίνεται να διαγράφεται το όνομα του Σταθουλόπουλου και να αντικαθίσταται από το όνομα του μοίραρχου Αλέξανδρου Χαρίτου. Ο γραφικός χαρακτήρας της απολογίας ανήκει στον υπομοίραρχο Κωνσταντίνο Κλωνάρη.[24]

Κατηγορία: Ασφάλεια
Ετικέτες: 1963, Δεκέμβριος 1963, Αθανασόπουλος, Τζαβάρας, Σταθουλόπουλος, Χαρίτος, Κλωνάρης, Σούρλα, Επίθεση στο Ορφανοτροφείο, απολογίες

Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου 1963. 5η ημέρα στην ασφάλεια. 3η απολογία. Ξεκινούν οι αναπαραστάσεις.

Ο Παγκρατίδης επιχειρεί να πιεί το γεμάτο σαπουνάδες νερό του κουρέα που έχει πάει να τον κουρέψει. Θύματα του δράκου καλούνται να πάνε στο τμήμα ώστε να γίνει η αναγνώριση (ανάμεσά τους και η νοσοκόμα Τσαμπάζη που βρέθηκε και συνομίλήσε πρόσωπο με πρόσωπο με το δράκο), αλλά το αποτέλεσμα είναι αρνητικό. Την ίδια μέρα καλούνται στο τμήμα ο αδερφός και η μητέρα του Παγκρατίδη μεμονωμένα, χωρίς να γνωρίζουν ο ένας την επίσκεψη του άλλου που γίνονται σε διαφορετικά δωμάτια. Η μητέρα του Παγκρατίδη, όταν βλέπει τον γιό της λιποθυμάει. Εκείνη την ώρα οδηγείται στο δωμάτιο ο αδερφός, ο οποίος βλέποντας την μάνα του λιπόθυμη, την παίρνει και την πηγαίνει στο σπίτι της χωρίς να έρθει σε καμμία επαφή με τον αδερφό του.

Ο Παγκρατίδης όπως αργότερα θα πει στον ανακριτή Ιωάννη Κιούση, βλέποντας την μάνα του μέσα στην ασφάλεια, πιστεύει στις απειλές των Κλωνάρη και Χαρίτου ότι θα κατηγορήσουν την μητέρα και τον αδερφό του σαν συνεργούς. «Άρχισαν να μου υπόσχονται, μπροστά στον εισαγγελέα, ότι αν ομολογήσω ότι είμαι ο Δράκος του Σέιχ-Σου, στο χέρι τους είναι να με γλυτώσουν με δυο χρόνια φυλακή στην Κασσάνδρα. Ο εισαγγελεύς [Αθανασόπουλος] μου έλεγε: ‘Μη φοβάσαι, ήσουν μικρός και θα σε γλυτώσουμε.‘»

Την ίδια μέρα ο Παγκρατίδης δίνει την τρίτη απολογία του, στην οποία ομολογεί και τα τρία εγκληματα του Σέιχ-Σου, της Μίκρας και του Δημοτικού Νοσοκομείου. Οι ανακρίβειες είναι πολλές και οι περιγραφές οφθαλμοφανώς ασύνδετες με τα εγκλήματα του δράκου. Το ίδιο ακριβώς γίνεται με τις τρεις αναπαραστάσεις που πραγματοποιούνται την ίδια ημέρα. Ο Παγκρατίδης στα εγκλήματα της Μίκρας και του Σέιχ-Σού δείχνει διαφορετικές τοποθεσίες από τις πραγματικές, στην πρώτη μάλιστα υποδεικνύει ένα σχεδόν εκ διαμέτρου αντίθετο σημείο από τον τόπο του εγκλήματος. Στο δε έγκλημα του Νοσοκομείου δηλώνει ότι βιάζει την Πατρικίου αφού πρώτα της σκίζει την στολή της νοσοκόμας που εκείνη φορούσε. Η Πατρικίου όχι μόνο δεν ήταν νοσοκόμα (ήταν η μοδίστρα του νοσοκομείου), αλλά τα ρούχα της βρέθηκαν άθικτα μετά τη δολοφονία της και στην ιατροδικαστική εξέταση βρέθηκε παρθένα.

Η τρίτη απολογία του Παγκρατίδη δόδηκε στις 8:30 το βράδυ. Οι αναπαραστάσεις πραγματοποιήθηκαν στις 5-7 το απόγευμα, δηλαδή τρεισήμισι ώρες ΠΡΙΝ την απολογία του.

Ο Παγκρατίδης συνεχίζει να στερείται νερό και φαγητό. Αυτή τη φορά μάλιστα, για τιμωρία, σύμφωνα με τα λεγόμενά του στον ανακριτή Ιωάννη Κιούση, του δίνουν να φάει παξιμάδια και τον βάζουν να κάτσει όρθιος επί ώρα δίπλα σε μία σόμπα. Εξακολουθεί να μην έχει έρθει σε οποιαδήποτε επικοινωνία με τους οικείους ή τους δικηγόρους του.

Η τρίτη απολογία γίνεται παρουσία των:
διοικητή Γενικής Ασφαλείας, αντισυνταγματάρχη Νικολάου Τζαβάρα,
β’ ανακριτικού υπαλλήλου, ταγματάρχη Σπυρίδων Σταθουλόπουλου.

Στο περιθώριο αυτής της απολογίας φαίνεται να διαγράφεται το όνομα του Σταθουλόπουλου και να αντικαθίσταται από το όνομα του μοίραρχου Αλέξανδρου Χαρίτου. Ο γραφικός χαρακτήρας της απολογίας ανήκει στον υπομοίραρχο Κωνσταντίνο Κλωνάρη.[24]

Κατηγορία: Ασφάλεια
Ετικέτες: 1963, Δεκέμβριος 1963, Αθανασόπουλος, Τζαβάρας, Σταθουλόπουλος, Χαρίτος, Κλωνάρης, Κιούσης, Πατρικίου, Τσαμπάζη, Έγκλημα του Σέιχ Σου, Έγκλημα της Μίκρας, Έγκλημα του Δημοτικού Νοσοκομείου, απολογίες, αναπαραστάσεις

Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου 1963. 6η ημέρα στην ασφάλεια. 4η απολογία.

Πάντα σύμφωνα με τον Αριστείδη Παγκρατίδη, ο Κλωνάρης αρχίζει να του παραδίδει “ιδιαίτερα” μαθήματα στο γραφείο του.

Σε αυτή την απολογία του ο Παγκρατίδης, ανάμεσα σε άλλα, διορθώνει τον τόπο του εγκλήματος που έδειξε εντελώς λάθος την προηγούμενη (αργότερα στο δικαστήριο θα ακουστεί ότι αυτό το έκανε επίτηδες για να μπερδέψει τους αστυνομικούς) και θυμάται το ακριβές ποσό που αφαίρεσε από όλους τους δολοφονηθέντες λεπτομερώς (π.χ. 500 δραχμές σε χαρτονομίσματα των 100) δίνοντας έτσι έμφαση στην πράξη της ληστείας. Επίσης λεπτομερώς, περιγράφει και το πουλόβερ που φορούσε (το περιβόητο χειροποίητο πουλόβερ του δράκου η περιγραφή του οποίου κυκλοφορούσε μαζί με το σκίτσο του στις εφημερίδες)[6] το οποίο δηλώνει ότι μετά τα εγκλήματά του το έκαψε. Συνεχίζει να υποστηρίζει ότι βίασε την Πατρικίου και σημειώνει ότι 1 ½ χρόνο περίπου μετά από το έγκλημα του Δημοτικού Νοσοκομείου πήγε φαντάρος όπου υπηρέτησε για 8 μήνες.

Συνεχίζει να στερείται νερό και φαγητό, όπως επίσης συνεχίζει και ο εξαναγκασμός του να στέκεται όρθιος δίπλα από την αναμμένη σόμπα. Εξακολουθεί να μην έχει έρθει σε οποιαδήποτε επικοινωνία με τους οικείους ή τους δικηγόρους του.

Η τέταρτη απολογία γίνεται παρουσία των:
διοικητή Γενικής Ασφαλείας, αντισυνταγματάρχη Νικολάου Τζαβάρα,
β’ ανακριτικού υπαλλήλου, ταγματάρχη Σπυρίδων Σταθουλόπουλου.

Στο περιθώριο αυτής της απολογίας φαίνεται να διαγράφεται το όνομα του Σταθουλόπουλου και να αντικαθίσταται από το όνομα του μοίραρχου Αλέξανδρου Χαρίτου. Ο γραφικός χαρακτήρας της απολογίας ανήκει στον υπομοίραρχο Κωνσταντίνο Κλωνάρη.[24]

Κατηγορία: Ασφάλεια
Ετικέτες: 1963, Δεκέμβριος 1963, Αθανασόπουλος, Τζαβάρας, Σταθουλόπουλος, Χαρίτος, Κλωνάρης, Πατρικίου, Τσαμπάζη, Έγκλημα του Δημοτικού Νοσοκομείου, απολογίες

Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου 1963. 7η ημέρα στην ασφάλεια. 5η και 6η απολογία.

Ο Παγκρατίδης επιχειρεί, πέφτοντας με το κεφάλι καθώς ήταν συνεχώς δεμένος με τις χειροπέδες, να πιεί τα νερά από τον κουβά της καθαρίστριας. Δύο οι συμπληρωματικές απολογίες του την ημέρα αυτή. Στην πρώτη διορθώνει τις προηγούμενες απολογίες του ως προς την Πατρικίου. Δεν την βίασε αλλά εκσπερμάτωσε στα πόδια της. Στη δεύτερη θυμάται ότι κατά τη διάρκεια του βιασμού της Παληογιάννη, της χάιδευε το αριστερό, γεμάτο αίματα στήθος της. Όντως, στο στήθος της άτυχης αυτής κοπέλας βρέθηκαν δακτυλικά αποτυπώματα αγνώστου (τα οποία αργότερα το Πενταμελές Εφετείο που τον δίκασε και τον καταδίκασε, θεώρησε ότι δεν ήταν απαραίτητο να συγκριθούν με τα αποτυπώματα του Παγκρατίδη).

Το ίδιο απόγευμα ο Παγκρατίδης οδηγείται ξανά στους τόπους των εγκλημάτων, με συνοδεία εισαγγελέα και αξιωματικών. Δεν συντάσσεται απολύτως καμμία σχετική έκθεση.

Λέει ο ίδιος -αργότερα- στον ανακριτή Κιούση: «Θυμάμαι ότι το βράδυ ξενύχτησα στο γραφείο του υπομοίραρχου Κλωνάρη, όπου μπαινόβγαιναν ο εισαγγελέας Αθανασόπουλος και άλλοι αξιωματικοί. Ο υπομοίραρχος Κλωνάρης έγραφε κι εγώ υπέγραφα διάφορα έγγραφα. Αφού τελείωσα τις υπογραφές, μου είπε ο υπομοίραρχος να προσέξω καλά, γιατί την άλλη μέρα θα με ξαναπήγαιναν στους τόπους των εγκλημάτων και έπρεπε να τα πω όπως τα γράψαμε. Διαφορετικά, αλίμονό μου.» [αυτούσιο απόσπασμα από το βιβλίο του Κώστα Παπαϊωάννου ‘Ο Δράκος του Σέιχ-Σου, Ένας αθώος στο απόσπασμα’]

Συνεχίζει να στερείται νερό και φαγητό.
Εξακολουθεί να μην έχει έρθει σε οποιαδήποτε επικοινωνία με τους οικείους ή τους δικηγόρους του.

Οι δύο αυτές απολογίες του Παγκρατίδη (πέμπτη και έκτη κατά σειρά) γίνονται παρουσία των:
διοικητή Γενικής Ασφαλείας, αντισυνταγματάρχη Νικολάου Τζαβάρα,
β’ ανακριτικού υπαλλήλου, ταγματάρχη Σπυρίδων Σταθουλόπουλου.

Στο περιθώριο και αυτών των απολογιών φαίνεται να διαγράφεται το όνομα του Σταθουλόπουλου και να αντικαθίσταται από το όνομα του μοίραρχου Αλέξανδρου Χαρίτου. Ο γραφικός χαρακτήρας των απολογιών ανήκει στον υπομοίραρχο Κωνσταντίνο Κλωνάρη.[24]

Κατηγορία: Ασφάλεια
Ετικέτες: 1963, Δεκέμβριος 1963, Αθανασόπουλος, Τζαβάρας, Σταθουλόπουλος, Χαρίτος, Κλωνάρης, Κιούσης, Πατρικίου, Παληογιάννη, Έγκλημα της Μίκρας, Έγκλημα του Δημοτικού Νοσοκομείου, απολογίες, αναπαραστάσεις

Σάββατο 14 Δεκεμβρίου 1963. Επανασύλληψη ηγεσίας χωροφυλακής Β. Ελλάδος.

Σάλος στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων πανελληνίως. Την προηγούμενη ημέρα, ο εισαγγελέας Στυλιανός Μπούτης υποβάλλει προς το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης μία πρόταση 110 σελίδων [39], μέσω της οποίας εισηγείται την επανασύλληψη των Παπατριανταφύλλου για κατάχρηση εξουσίας, και επιπρόσθετα των Μήτσου, Καμουτσή και Διαμαντόπουλου για συνεργία στη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη. Προτείνει την δίκη τους ενώπιον κακουργοδικείου.

Κατηγορία: Λαμπράκης
Ετικέτες: 1963, Δεκέμβριος 1963, Διαμαντόπουλος, Καμουτσής, Μήτσου, Μπούτης, Παπατριανταφύλου

Σάββατο 14 Δεκεμβρίου 1963. 8η ημέρα στην ασφάλεια. Κι άλλες αναπαραστάσεις.

Ενώ τα πρωτοσέλιδα αυτής της ημέρας ασχολούνται με την βρώμικη ηγεσία της χωροφυλακής Β. Ελλάδος, ο αστυνομικός διευθυντής Κρέτσας, αντικαταστάτης του διωκόμενου από την δικαιοσύνη Καμουτσή, σπεύδει να ανακοινώσει στις 12 το μεσημέρι της ίδιας ημέρας ότι η αστυνομία έχει στα χέρια της τον δράκο του Σέιχ-Σου.

Σχεδόν την ίδια ώρα και χωρίς να γνωρίζει ότι ο αδερφός του ήταν ήδη το πρωτοσέλιδο της επόμενης ημέρας, ο Παγκράτης Παγκρατίδης καταφέρνει να δει επί τέλους τον Αρίστο παρουσία των δικηγόρων του, μετά από πολλαπλές αρνήσεις της αστυνομίας να επιτρέψει την επικοινωνία μεταξύ τους όλες τις προηγούμενες ημέρες. Η αστυνομικοί επιτρέπουν στους δικηγόρους του να κάνουν μόνον ερωτήσεις που αφορούν την υγεία του. Ο ίδιος τους ρωτάει αν είναι καλά η μάνα του κι ο αδερφός του. Ύστερα, συνοδεία αστυνομικών, αποχωρεί. Αυτή είναι η πρώτη συνάντηση του Παγκρατίδη με τους συνηγόρους του μετά από 8 ημέρες κράτησης στην ασφάλεια.

Το ίδιο απόγευμα ο Παγκρατίδης οδηγείται υποβασταζόμενος στις τελευταίες αναπαραστάσεις των εγκλημάτων χωρίς την παρουσία των συνηγόρων του που είχε συναντήσει λίγες ώρες πιο πριν. Στο μεταξύ, οι συνήγοροί του έκπληκτοι διαβάζουν στις απογευματινές εφημερίδες ότι ο πελάτης τους έχει ομολογήσει τα εγκλήματα του Σέιχ-Σου.[16] Διαμαρτύρονται στον εισαγγελέα Αθανασόπουλο ο οποίος τους πληροφορεί ότι ο Παγκρατίδης έχει ομολογήσει, έχουν γίνει οι αναπαραστάσεις και έχει σχηματιστεί η δικογραφία. Διαμαρτύρονται έντονα και στον Τζαβάρα, καταφέρνοντας έτσι να ξαναπάνε στην ασφάλεια την ώρα που ο Παγκρατίδης επιστρέφει από τις αναπαραστάσεις, στις 7 το απόγευμα. Εκεί παραδέχεται ενώπιόν τους ότι αυτός είναι ο δράκος.

«Αν μπορούσα, ας έκανα και διαφορετικά. Εκείνοι θα έφευγαν, εγώ θα έμενα εκεί.»

Αργότερα οδηγείται (για δεύτερη φορά) προς ψυχιατρική εξέταση από τον Α. Διακογιάννη, ο οποίος αφού πρώτα του ανακοινώνει ότι είναι ανισόρροπος όπως φαίνεται από την επίθεση στο Ορφανοτροφείο, μετά ακούει εκείνα που ο Παγκρατίδης έχει μάθει να επαναλαμβάνει όλες αυτές τις ημέρες (και νύχτες) στην ασφάλεια.

Αυτό είναι το πρώτο βράδυ που του δίνουν στρώμα, φαγητό, όσο νερό θέλει και τσιγάρα.

Κατηγορία: Ασφάλεια
Ετικέτες: 1963, Δεκέμβριος 1963, Αθανασόπουλος, Κρέτσας, Διακογιάννης, Καμουτσής, Τζαβάρας, απολογίες, αναπαραστάσεις

Κυριακή 15 Δεκεμβρίου 1963. 9η ημέρα στην ασφάλεια.

Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων δεν ασχολούνται πια με τη δολοφονία του Λαμπράκη, ούτε την παραπομπή της ηγεσίας της Χωροφυλακής στη δικαιοσύνη. Ο δράκος του Σέιχ-Σου είναι ο Αριστείδης Παγκρατίδης.

Επιτρέπεται στον ίδιο να δει την οικογένειά του και τον κ. Λάζο, έναν από τους συνηγόρους του. Τους λέει ότι είναι ο δράκος, κι ότι «τα παιδιά» εκεί, θα τον βοηθήσουν να βγει γρήγορα από τη φυλακή.

Κατηγορία: Ασφάλεια
Ετικέτες: 1963, Δεκέμβριος 1963, Λάζος

16 Δεκεμβρίου 1963. Μετάβαση στον εισαγγελέα.

Τις πρωινές ώρες, ο Παγκρατίδης οδηγείται σε κλινική, όπου του γίνεται εγκεφαλογράφημα από τον γιατρό Διακογιάννη παρουσία αστυνομικών (η τρίτη συνάντησή τους που πραγματοποιείται συνεχούς παρουσίας αστυνομίας). Κατά τη διάρκεια αυτού ο Κλωνάρης του ψυθιρίζει στο αυτί τα ονόματα των δολοφονηθέντων θυμάτων του δράκου, με εντολή του γιατρού.[29] Στη συνέχεια παρουσιάζεται στον εισαγγελέα Παπαντωνίου και μετά στο γραφείο του ανακριτή Ιωάννη Κιούση. Ο Κιούσης δίνει εντολή να του βγάλουν τις χειροπέδες και να φύγουν όλοι από το γραφείο του.

Για πρώτη φορά μετά από 9 ημέρες, ο Παγκρατίδης βρίσκεται κάπου χωρίς την παρουσία οποιουδήποτε αστυνομικού γύρω του. Ανακαλεί όλα όσα έχει πει για τα εγκλήματα του δράκου, δηλαδή αυτά του Σέιχ-Σου, της Μίκρας και του Δημοτικού Νοσοκομείου. Ο ανακριτής κ. Κιούσης, παρά τις έντονες προσπάθειες του Χαρίτου να επιστρέψει ο Παγκρατίδης στην Ασφάλεια, δίνει εντολή να τον μεταφέρουν στο Τμήμα Μεταγωγών. Εκεί ο Παγκρατίδης ζητάει να δει τους δικηγόρους του και παρακαλεί για την βοήθειά τους. Δεν επιστρέφει ξανά στην Ασφάλεια. Του δίνονται δύο 48ωρες προθεσμίες για την απολογία του στον ανακριτή Κιούση.

Κατηγορία: Ασφάλεια, Ανακριτής
Ετικέτες: 1963, Δεκέμβριος 1963, Διακογιάννης, Κλωνάρης, Χαρίτος, Παπαντωνίου, Κιούσης, Έγκλημα του Σέιχ Σου, Έγκλημα της Μίκρας, Έγκλημα του Δημοτικού Νοσοκομείου, απολογίες

17 Δεκεμβρίου 1963. Εισαγγελική απαγόρευση.

Με εντολή του εισαγγελέα Μπούτη, απαγορεύεται οποιαδήποτε δημοσίευση ή πληροφορία σχετικά με το δράκο.[18]

Κατηγορία: Ανακριτής
Ετικέτες: 1963, Δεκέμβριος 1963, Μπούτης

5-7 Οκτωβρίου 1964. Η δίκη για το ορφανοτροφείο.

Σχετικά με την επίθεση στην μικρή Κατερίνα Σούρλα, ο Παγκρατίδης μετά από 4ωρη διάσκεψη του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου, καταδικάζεται σε κάθειρξη 9 ετών για εξαναγκασμό σε ασέλγεια, 5 ετών στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων και πρόστιμο 7,000 δραχμών.

Σημαντικό στιγμιότυπο αυτής της μη σχετικής με τα εγκλήματα του δράκου δίκης και αφορμή για πρωτοσέλιδα στις εφημερίδες της επόμενης ημέρας, η φράση του εισαγγελέα Δελαπόρτα κατά τη διάρκεια της αγόρευσής του, ότι κατά την δική του άποψη ο Παγκρατίδης είναι ο δράκος.

Το Δικαστήριο
Πρόεδρος: Ιωάννης Γραφανάκης
Σύνεδροι: Ν. Χριστοφορίδης, Μ. Καρατζάς
Εισαγγελέας: Π. Δελαπόρτας
Πολιτική Αγωγή: Ευάγ. Καναβός
Υπεράσπιση: Μενέλαος Σαπουντζής, Δημήτρης Λάζος
Ένορκοι: Σ. Μιχάλογλου, Α. Μιχαληνός, Ν. Πανωμήτρος, Κ. Μιχαηλίδης, Ι. Μαλαχτάρης, Θ. Νασίκας, Ε. Καφταντζή, Ε. Κοκκόλη, Α. Καϊμακτσή

Κατηγορία: Δίκες
Ετικέτες: 1964, Οκτώβριος 1964, Γραφανάκης, Δελαπόρτας, Καρατζάς, Καφταντζή, Καϊμακτσή, Κοκκόλη, Μαλαχτάρης, Μιχάλογλου, Μιχαηλίδης, Μιχαληνός, Νασίκας, Ν. Χριστοφορίδης, Σούρλα, Επίθεση στο Ορφανοτροφείο

7 Νοεμβρίου 1964. Τελευταία απολογία στον ανακριτή Κιούση.

Σχετικά με τα εγκλήματα του Σέιχ Σου και ξεκινώντας από τις 20 Δεκεμβρίου 1963, οι απολογίες του Αρίστου Παγκρατίδη στον ανακριτή Ιωάννη Κιούση ολοκληρώνται σχεδόν 11 μήνες μετά. Περιγράφει αναλυτικά όλες αυτές τις 9 ημέρες και νύχτες στην ασφάλεια και λεπτομερώς, διαψεύδει ή επιβεβαιώνει φράσεις, παραγράφους, κομμάτια από τις 6 απολογίες του, παραθέτοντας τον τρόπο με τον οποίο αυτές του αποσπάστηκαν, καθώς επίσης και τον τρόπο με τον οποίον έγιναν οι αναπαραστάσεις και ποιοί παρίσταντο σε αυτές. Παράλληλα, ο Κιούσης προσπαθεί να διερευνήσει και να διασταυρώσει τα λεγόμενα (και τα άλλοθι) του Παγκρατίδη ως προς τις ημερομηνίες που του καταλογίζονται τα εγκλήματα του δράκου. Πολλές πληροφορίες συνοδευμένες με φωτογραφικά ντοκουμέντα σχετικά με τις έρευνες του Κιούση, υπάρχουν στο βιβλίο του Κωνσταντίνου Λογοθέτη "Παγκρατίδης: Εις θάνατον τετράκις..."

Στο μεταξύ στο Τριμελές Εφετείο, πραγματοποιείται η εκδίκαση της επίθεσης στο ορφανοτροφείο, μία εγκληματική ενέργεια που σε αντίθεση με τα εγκλήματα του δράκου, ο Παγκρατίδης ποτέ δεν αρνήθηκε ότι έκανε.

Κατηγορία: Ανακριτής
Ετικέτες: 1963, 1964, Νοέμβριος 1964, Κιούσης, Επίθεση στο Ορφανοτροφείο, απολογίες

Η δίκη του «Δράκου». Το δικαστήριο.

Ο Παγκρατίδης δικάζεται ενώπιον του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης με κατηγορίες για 4 ληστείες «μετ’ ιδιαιτέρος σκληρότητας» και μία απόπειρα. Όπως εξηγεί ο Κωνσταντίνος Λογοθέτης στο βιβλίο του «Παγκρατίδης, είς θάνατον τετράκις…» η διαφορά αυτού του δικαστηρίου σε σχέση με εκείνο στο οποίο δικάστηκε η υπόθεση του ορφανοτροφειου, είναι ότι δεν συμμετέχουν καθόλου οι λαϊκοί δικαστές, γνωστοί και ως ένορκοι. Μπορεί κάποιος να διαβάσει αναλυτικά τα πρακτικά και τις μαρτυρίες της δίκης αυτής στο βιβλίο του Κώστα Τσαρούχα "Υπόθεση Παγκρατίδη, Ένοχος ή Αθώος;", αλλά και στο βιβλίο του Κώστα Παπαϊωάννου "Ο ‘Δράκος’ του Σέιχ-Σου, Ένας αθώος στο απόσπασμα".

Στην ενότητα της δίκης στο παρόν ιστολόγιο την οποία προσπαθώ να σκιαγραφήσω άκρως περιπληπτικά, μέρα με τη μέρα με βάση τα παραπάνω βιβλία, θα σημειωθούν μερικά μόνο από τα αιτήματα των δικηγόρων του Παγκρατίδη κ. Σαπουντζή και κ. Λάζο. Θα σημειωθεί επίσης πως στο σύνολό τους, από την αρχή μέχρι το τέλος αυτής της δίκης, απορρίπτονται όλα τα αιτήματα της υπεράσπισης του Αριστείδη Παγκρατίδη, ακόμη και αυτά με τα οποία συμφωνούσε ο εισαγγελέας.

Το Δικαστήριο[26]
Πρόεδρος: Ανδρέας Αλετράς
Σύνεδροι: Αλέξανδρος Παπαγιάννης, Κωνσταντίνος Κουνουγέρης, Σπυρίδων Κόλλας, Ιωάννης Γραφανάκης
Εισαγγελέας: Μιχάλης Σγουρίτσας
Αναπληρωτής δικαστής: Γεώργιος Μπεκιαρίδης
Γραμματέας: Δημήτριος Γεωργαντίδης
Πολιτική αγωγή για το έγκλημα Σέιχ-Σου (Παναγιώτου): Όθων Γεωργιάδης
Πολιτική αγωγή για το έγκλημα της Μίκρας (οικογένεια Ραΐση): Νικόλαος Θ. Φουντεδάκης, Νικόλαος Τ. Φουντεδάκης
Υπεράσπιση: Μενέλαος Σαπουντζής, Δημήτρης Λάζος

Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η ανάκριση για τη δίκη αυτή ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 1963, ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο του 1964 και διεξάχθηκε από τον ανακριτή Ιωάννη Κιούση.

Κατηγορία: Δίκες
Ετικέτες: 1966, Φεβρουάριος 1966, Αλετράς, Γραφανάκης, Κόλλας, Κιούσης, Κουνουγέρης, Παπαγιάννης, Σγουρίτσας

11 Φεβρουαρίου 1966. 1η ημέρα δίκης.

Καλούνται για κατάθεση θύματα του δράκου. Η νοσοκόμα Φανή Τσαμπάζη καταθέτει:
"99% τον αποκλείω. 1% λέω ναι."[27]
Όπως δηλώνει, η ασφάλεια δεν την κάλεσε ποτέ στις αναπαραστάσεις που έγιναν.
"Γιατί δεν με κάλεσαν στον τόπο του εγκλήματος; Εκεί ακριβώς που πάλεψα με τον δολοφόνο της Πατρικίου; Αφού εγώ μόνο τον είχα δει και κινδύνευσε η ζωή μου από την πέτρα του, δεν ήταν απαραίτητη η παρουσία μου στην αυτοψία;"[21]

Στο αίτημα των Σαπουντζή και Λάζου να κληθούν οι ιατροδικαστές Ροβίθης και Ηλιάκης, οι οποίοι θα καταθέσουν σχετικά με την τρίτη ομάδα αίματος που βρέθηκε στον τόπο εγκλήματος της Μίκρας (και η οποία αναμφισβήτητα θα ανήκε στον δολοφόνο), ο εισαγγελέας συμφωνεί. Το δικαστήριο απορρίπτει το αίτημα και δηλώνει ότι αν το κρίνει απαραίτητο κατά την διάρκεια της δίκης, τότε θα το πράξει.

Δεν το έπραξε ποτέ.

Κατηγορία: Δίκες
Ετικέτες: 1966, Φεβρουάριος 1966, Τσαμπάζη, Ηλιάκης, Ροβίθης, Λάζος, Σαπουντζής, Έγκλημα της Μίκρας, Έγκλημα του Δημοτικού Νοσοκομείου, αναπαραστάσεις

12 Φεβρουαρίου 1966. 2η ημέρα δίκης.

Καλούνται για κατάθεση μάρτυρες από τον τόπο του Δημοτικού Νοσοκομείου. Στο αίτημα των Σαπουντζή και Λάζου να αναβληθεί η δίκη ώστε να γίνει πραγματογνωμοσύνη των τριχών που βρέθηκαν στο χέρι της Πατρικίου (οι οποίες κατά πάσα πιθανότητα ανήκουν στον δολοφόνο), ο εισαγγελέας συμφωνεί. Το δικαστήριο το απορρίπτει.

Καταθέτουν μάρτυρες που γνωρίζουν τον Παγκρατίδη. Αρκετοί από αυτούς του έδιναν χρήματα για να πάνε μαζί του από νεαρή ηλικία. Οι καταθέσεις τους από μόνες τους μπορούν να σχηματίσουν κατηγορίες για κακούργημα. Στο αίτημα των Σαπουντζή και Λάζου να κληθεί ως μάρτυρας ο Α. Λύτης, χημικός, ο οποίος κατά την ανάκριση κατέθεσε ότι αποπλάνησε τον Παγκρατίδη σε ηλικία 12 ετών, ο εισαγγελέας συμφωνεί. Το δικαστήριο το απορρίπτει.

Καταθέτουν οι εργοδότες του Παγκρατίδη. Ο Ι. Χαλεπλής, ακροβάτης και ιδιοκτήτης συγκροτήματος «Ο γύρος του θανάτου» δηλώνει ότι δούλευαν μαζί από τον Ιούλιο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1958. Τα τρία εγκλήματα του Σέιχ-Σου, της Μίκρας και του Δημοτικού νοσομομείου έγιναν μέσα στους μήνες Φεβρουάριο, Μάρτιο και Απρίλιο του 1959. Αυτήν την περίοδο, ο Παγκρατίδης έχει δηλώσει στην ανάκριση ότι δούλευε στο συγκρότημα του Ι. Τρικούπη στην Αθήνα. Ο ίδιος ο Ι. Τρικούπης, καλούμενος από τον ανακριτή κ. Κιούση, επαληθεύει τα λεγόμενα του Παγκρατίδη και δηλώνει ότι δούλευαν μαζί στον Πειραιά από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο του 1959.[26] Όταν οι Σαπουντζής και Λάζος ζητούν να κληθεί ως μάρτυρας ο Ι. Τρικούπης, ο μοναδικός μάρτυρας που μπορεί να προσφέρει άλλοθι στον κατηγορούμενο, εισαγγελέας και δικαστήριο συμφωνούν το αίτημα να απορρίφθει.

Κατηγορία: Δίκες
Ετικέτες: 1966, Φεβρουάριος 1966, Ιανουάριος 1959, Φεβρουάριος 1959, Μάρτιος 1959, Απρίλιος 1959, Πατρικίου, Λύτης, Τρικούπης, Χαλεπλής, Λάζος, Σαπουντζής, Κιούσης, Έγκλημα του Σέιχ Σου, Έγκλημα της Μίκρας, Έγκλημα του Δημοτικού Νοσοκομείου

13 Φεβρουαρίου 1966. 3η ημέρα δίκης.

Καταθέτει ο ψυχίατρος Διακογιάννης. Λέει πως ο Παγκρατίδης του ομολόγησε τα εγκληματά του αβίαστα, υπό τη συνεχή παρουσία του υπομοίραρχου Χαρίτου. Τον χαρακτηρίζει διψομανή, επειδή ο Αρίστος του ζητούσε συνέχεια νερό. Όταν ο Σαπουντζής εξηγεί και ουσιαστικά διορθώνει τον (ειδήμονα και επιστήμονα) κύριο Διακογιάννη ότι η διψομανία αναφέρεται και ως οινοπνευματίαση κι ότι, σαν όρος, ουδεμία σχέση έχει με το νερό αλλά με το ποτό, παρεμβαίνει ο πρόεδρος του δικαστηρίου προς τον μάρτυρα: "Απαγορεύω να απαντήσετε."

Καταθέτουν αστυνομικοί. Λένε ότι ο Παγκρατίδης είχε απ’ όλα, στρώμα, τρεις κουβέρτες, όσο νερό ήθελε (σε πλαστικό ποτήρι), φαγητό και τσιγάρα. Η υπεράσπιση αρχίζει να πιέζει, διαπιστώνοντας αντικρουόμενα στοιχεία σχετικά με τις αναπαραστάσεις, ανάμεσα στις αρχικές καταθέσεις στον ανακριτή Κιούση και τις τρέχουσες καταθέσεις των αστυνομικών επί του παρόντος δικαστηρίου. Δημιουργείται επεισόδιο μεταξύ του Σαπουντζή και του προέδρου Ανδρέα Αλετρά[29] και οι δικηγόροι του Παγκρατίδη αποχωρούν από το δικαστήριο, με τον Σαπουντζή να λέει:

"Λυπούμαι πολύ κ. πρόεδρε. Ο πρόεδρος δεν είναι μόνο για κουδούνια, δεν είμαστε χαμάληδες, λυπούμαι πολύ. Παραιτούμαι, δεν μπορώ να συνεχίσω."[30]

H δική διακόπτεται για την επόμενη μέρα.

Κατηγορία: Δίκες
Ετικέτες: 1966, Φεβρουάριος 1966, Αλετράς, Διακογιάννης, Χαρίτος, Λάζος, Σαπουντζής, αναπαραστάσεις

14 Φεβρουαρίου 1966. 4η ημέρα δίκης.

Οι Σαπουντζής και Λάζος δεν έχουν επιστρέψει. Το δικαστήριο ορίζει νέους δικηγόρους υπεράσπισης τους Α. Κατσαούνη και Ν. Γερογιάννη. Δίνεται μία ημέρα αναβολή για τη μελέτη της δικογραφίας.

Κατηγορία: Δίκες
Ετικέτες: 1966, Φεβρουάριος 1966, Γερογιάννης, Κατσαούνης, Λάζος, Σαπουντζής

15 Φεβρουαρίου 1966. 5η ημέρα δίκης.

Οι Σαπουντζής και Λάζος επιστρέφουν. Η δίκη του Παγκρατίδη διακόπτεται και στο εδώλιο κάθεται για λίγο, αντί αυτού, ο Σαπουντζής, ο οποίος απολογείται για τα λόγια που απηύθηνε προς τον πρόεδρο του δικαστηρίου, κ. Αλετρά, την προηγούμενη ημέρα. Τιμωρείται με ποινή επίπληξης.

Η δίκη συνεχίζεται. Οι αντικρουόμενες καταθέσεις των αστυνομικών, οι οποίοι άλλα είχαν πει στην ανάκριση και άλλα κατεθέτουν πλέον ενώπιον του δικαστηρίου, συνεχίζονται κατά τον ίδιον τρόπο.

Κατηγορία: Δίκες
Ετικέτες: 1966, Φεβρουάριος 1966, Αλετράς, Λάζος, Σαπουντζής

16 Φεβρουαρίου 1966. 6η ημέρα δίκης.

Προσκομίζεται καρτέλα αιμοδοσίας στο δικαστήριο με το όνομα «Παπαγκρατίδης» και φωτογραφία του Αρίστου.[31] Η φωτογραφία δεν είναι σφραγισμένη και ο Παγκρατίδης ισχυρίζεται ότι ποτέ δεν του ζητήθηκε φωτογραφία του (ήταν συχνός αιμοδότης και τότε οι αιμοδοσίες γίνονταν επί πληρωμή). Ανάμεσα στις ημερομηνίες αιμοδοσίας, αναγράφεται και ο Φεβρουάριος του 1959. Αυτή η καρτέλα τοποθετεί τον Παγκρατίδη στη Θεσσαλονίκη κατά τις ημερομηνίες των εγκλημάτων του Σέιχ-Σου. Στο αίτημα των Σαπουντζή και Λάζου να ζητηθούν τα οικονομικά βιβλία της τράπεζας αίματος ώστε να ελεγχθεί η υπογραφή του Παγκρατίδη στο διπλότυπο είσπραξης, εισαγγελέας και δικαστήριο συμφωνούν να απορρίφθεί.

Η εξέταση των μαρτύρων ολοκληρώνεται. Οι Σαπουντζής και Λάζος υποβάλλουν άλλο ένα αίτημα, αυτό της αναρμοδιότητας του δικαστηρίου, καθώς κατά τη γνώμη τους δεν έχει αποδειχθεί επικρατέστερη η πράξη της ληστείας αλλά αυτή της ανθρωποκτονίας, και επομένως η υπόθεση του Παγκρατίδη θα πρέπει να δικασθεί ενώπιον Κακουργοδικείου. Άλλο ένα αίτημά τους -το τελικό- που απορρίπτεται.

Μετά και από αυτή την απόρριψη, οι συνήγοροι του Αριστείδη Παγκρατίδη για δεύτερη (οριστική) φορά μέσα σε τρεις ημέρες, αποχωρούν από το δικαστήριο δηλώνοντας πως αισθάνονται ότι δεν έχουν όλα τα μέσα για να υπερασπιστούν τον πελάτη τους δεδομένου ότι απορρίφθηκαν ουσιώδεις αιτήσεις και δεν μπορούν να επωμιστούν την ευθύνη της υπεράσπισης.[31]

Κατηγορία: Δίκες
Ετικέτες: 1966, Φεβρουάριος 1966, Λάζος, Σαπουντζής

17 Φεβρουαρίου 1966. 7η ημέρα δίκης.

Οι Σαπουντζής και Λάζος δεν επιστρέφουν. Διορίζονται ξανά νέοι δικηγόροι υπεράσπισης του Παγκρατίδη οι Α. Κατσαούνης και Ν. Γερογιάννης. Ζητούν πενταήμερη αναβολή για να μελετήσουν την δικογραφία, με τους ίδιους «να βρίσκονται σε δυσχερέστατη θέση, καθώς η εξέταση των μαρτύρων έχει τελειώσει.»

Κατηγορία: Δίκες
Ετικέτες: 1966, Φεβρουάριος 1966, Γερογιάννης, Κατσαούνης, Λάζος, Σαπουντζής

22 Φεβρουαρίου 1966. 8η ημέρα δίκης.

Ημέρα της απολογίας του Αριστείδη Παγκρατίδη. Ο ίδιος αρνείται να απολογηθεί.

«Δεν έχω τους συνηγόρους μου.»

Ο εισαγγελέας, κατά την αγόρευσή του, δηλώνει πως θεωρεί ότι η πρόθεση ανθρωποκτονίας υπερτερεί αυτή της ληστείας και ότι το Πενταμελές Εφετείο είναι αναρμόδιο να δικάσει την υπόθεση αυτή, η οποία θα πρέπει να εκδικαστεί σε Κακουργοδικείο. Το δικαστήριο αποσύρεται και μετά από μία ώρα και ένα τέταρτο επιστρέφει για να κρίνει τον Παγκρατίδη ένοχο και να δηλώσει ότι δεν τίθεται θέμα αναρμοδιότητάς του, απορρίπτοντας ουσιαστικά την πρόταση του εισαγγελέα.

Ο εισαγγελέας επανέρχεται για να προτείνει ποινή ισόβιας κάθειρξης στον κατηγορούμενο, ουσιαστικά προβάλλοντας την μετεφηβική ηλικία ως ελαφρυντικό, δεδομένου του ότι ο Παγκρατίδης την εποχή των εγκλημάτων ήταν 18-19 χρονών. Το δικαστήριο αυτή τη φορά αποσύρεται για ένα τέταρτο της ώρας και όταν επιστρέφει, ανακοινώνει την ποινή, απορρίπτοντας ουσιαστικά και αυτήν την πρόταση του εισαγγελέα: τετράκις εις θάνατον.

Κατηγορία: Δίκες
Ετικέτες: 1966, Φεβρουάριος 1966, Σγουρίτσας

Οκτώβριος – Δεκέμβριος 1966. Δολοφονία Λαμπράκη. Η δίκη.

Από τις 3 Οκτωβρίου έως την 28η Δεκεμβρίου 1966 εξελίσσεται στο Κακουργοδικείο Θεσσαλονίκης η δίκη για τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη.
Όλοι οι αξιωματικοί της χωροφυλακής που δικάζονται για παράβαση καθήκοντος κρίνονται αθώοι παμψηφεί.[35]

Το Δικαστήριο
Πρόεδρος: Ιωάννης Γραφανάκης
Σύνεδροι: Β. Λαμπρίδης, Ε. Χριστοφορίδης
Εισαγγελέας: Π. Δελαπόρτας
Ένορκοι: Β. Αντωνιάδης, Θ. Αργυρίου, Μ. Αρτακιανού, Ι. Αστερίου, Μ. Βαλαγεώργη, Α. Γραικός, Α. Καρύδα, Ν. Οικονόμου, Σ. Σαββίδης, Δ. Τούσας
Αναπληρωματικοί Ένορκοι: Ι. Λιάτσης, Ε. Σεμπής

Κατηγορία: Λαμπράκης, Δίκες
Ετικέτες: 1966, Οκτώβριος 1966, Νοέμβριος 1966, Δεκέμβριος 1966, Αρτακιανού, Αργυρίου, Αστερίου, Αντωνιάδης, Βαλαγεώργη, Γραφανάκης, Γραικός, Δελαπόρτας, Καρύδα, Λαμπρίδης, Λιάτσης, Οικονόμου, Σαββίδης, Σεμπής, Τούσας, Ε. Χριστοφορίδης

16 Φεβρουαρίου 1968. Η εκτέλεση.

Η αίτηση αναίρεσης στον Άρειο Πάγο και η προσφυγή στο Συμβούλιο Χαρίτων δεν έχουν θετικό αποτέλεσμα, ενώ στο μεταξύ έχει επέλθει η Χούντα με πρώτο πρωθυπουργό της τον εισαγγελέα του Άρειου Πάγου κ. Κόλλια (παράτυπα αναμεμιγμένο στην υπόθεση Λαμπράκη).

Ο Αρίστος Παγκρατίδης εκτελείται χαράματα Παρασκευής, στις 16 Φεβρουαρίου του 1968, στο Σέιχ-Σου. Ενώ το εκτελεστικό απόσπασμα αποτελούνταν από στρατιώτες,[36] κυκλοφόρησε η είδηση ότι εκτελέστηκε από χωροφύλακες - πράγμα που πολύ σύντομα διαψεύστηκε.[37]

"Σκέφτομαι τη μάνα μου. Η καημένη θα ‘ρθει την Κυριακή να με δει και να μου φέρει φαγητό και δεν θα με βρει εδώ."

Όσοι τον βλέπουν την τελευταία του μέρα λένε ότι είναι ψύχραιμος. Η φωνή του σταθερή. Μόνο λίγο πριν τον εκτελέσουν φωνάζει:

"Μανούλα μου, είμαι αθώος!"

Η μάνα του, όπως και ο αδερφός του, δεν ειδοποιούνται για την εκτέλεσή του. Δεν ειδοποιούνται καν για την ταφή του.

Κατηγορία: Εκτέλεση
Ετικέτες: 1968, Φεβρουάριος 1968, Κόλλιας

Αριστείδης Παγκρατίδης του Χαραλάμπους και της Ελένης

Για τον Αρίστο

Πολλές οι φήμες για τον πραγματικό "Δράκο". Το σίγουρο είναι πως δεν ήταν ο Αίαντας Σκλαβούνος, του οποίου το όνομα διασύρθηκε στις εφημερίδες εκείνης της εποχής και κατά καιρούς, ακόμη και τώρα το διαβάζω σε σχόλια στο διαδίκτυο σχετικά με την υπόθεση του «δράκου». Δεν ήταν ο Αίαντας ο δολοφόνος. Η φημισμένη σήραγγα που έλεγαν ότι ξεκινούσε από τη βίλλα του και κατέληγε στο Σέιχ-Σου δεν υπήρχε τον καιρό των εγκλημάτων σύμφωνα με τα λεγόμενα της μητέρας του Σκλαβούνου, κάτι το οποίο ήταν πολύ εύκολο να διασταυρωθεί. Δεν ήταν η εκτέλεση του Αριστείδη Παγκρατίδη η τελευταία στην Ελλάδα.

Δεν είναι ο σκοπός αυτού του ιστολογίου να ασχοληθεί με το ποιός μπορεί να έχει κάνει τα εγκλήματα. Ο πρωταρχικός σκοπός του είναι να ενημερώσει ότι φορείς της αστυνομίας και της δικαιοσύνης εκείνης της εποχής έστειλαν στο εκτελεστικό απόσπασμα έναν αθώο και δεν έχει καμμία σημασία (πια) αν αυτό έγινε σκόπιμα, από αμέλεια, από φόβο ή από συγκάλυψη (ή και από όλα μαζί). Η μάνα κι ο αδερφός του Αρίστου έχουν φύγει από τη ζωή. Δεν γνωρίζω αν ακόμη ζει η αδερφή του. Δεν υπάρχει κανείς δικός του που να μπορέσει να φωνάξει και να διεκδικήσει τώρα τη δικαιοσύνη που στέρησαν από αυτόν τον άνθρωπο τότε.

Αν δεν υπήρχαν συγγραφείς και άνθρωποι όπως ο Δημήτρης Κοκκινάκης, ο Κώστας Τσαρούχας, ο Κώστας Παπαϊωάννου και ο Κωνσταντίνος Λογοθέτης, ο «δράκος του Σέιχ-Σου» δεν θα ήταν τώρα ένας αστικός μύθος για ένα παληκάρι που εκτέλεσαν άδικα, αλλά θα ήταν εκείνος ο δράκος που σκότωνε, βίαζε και κατακρεουργούσε και που στο τέλος πιάστηκε και εξοντώθηκε. Τα βιβλία των Παπαϊωάννου και Τσαρούχα που σημείωσα στην αρχή, των οποίων το περιεχόμενο και τα γραφόμενα είναι πολλά -μα τόσα πολλά- και συγκλονιστικά, δυστυχώς έχουν εξαντληθεί εδώ και χρόνια. Το αισιόδοξο βέβαια, είναι ότι και τότε και τώρα, 54 χρόνια μετά, υπάρχουν κι άλλοι δημοσιογράφοι, σκηνοθέτες, συγγραφείς, ακόμη και πρώην εισαγγελείς όπως ο Κωνσταντίνος Λογοθέτης, που έχουν ασχοληθεί με την υπόθεση Παγκρατίδη και που είχα το προνόμιο να μιλήσω μαζί του σχετικά με αυτήν. Ο δε Λογοθέτης, όχι απλά επανέφερε την υπόθεση στο προσκήνιο σε βιβλίο του που επίσης αναγράφεται στην εισαγωγή και κυκλοφόρησε πρόσφατα, αλλά δημοσιοποίησε ένα σημαντικότατο στοιχείο που ουδέποτε είχε δει το φως της ημέρας και προφανώς είχε αποκρυφθεί σκόπιμα, επί δεκαετίες, από την κοινή γνώμη: το Πενταμελές Εφετείο ΔΕΝ αποφάσισε παμψηφεί την θανάτωση του Αρίστου Παγκρατίδη.

Όταν ήμασταν παιδιά μας έλεγαν να μαθαίνουμε να αναγνωρίζουμε τα λάθη μας και να ζητάμε συγνώμη. Έτσι κερδίζεται ο σεβασμός και η αλληλοεκτίμηση, αλλά κυρίως η αυτοεκτίμηση. Αναρωτιέμαι, εδώ και 30 χρόνια περίπου, αν θα υπάρξει ποτέ κάποιος άνθρωπος του δικαίου που κάποια στιγμή θα εξιλεώσει αυτό, το ίδιο το δίκαιο που υπηρετεί, εις μνήμην εκείνης της σκιάς που πλανάται μισόν αιώνα τώρα επάνω από τους νομοθετικούς και δικαστικούς τόμους ετούτης της χώρας και περιμένει τη συγνώμη που πάντα της όφειλαν.

1η Φεβρουαρίου 2022
Εύη Τσιντζέλη