Βλέπετε όλες τις δημοσιεύσεις σχετικά με την ετικέτα "Σούρλα"
Ξημερώματα 7ης Δεκεμβρίου 1963. Ορφανοτροφείο Μ. Αλέξανδρος.
Αργά το βράδυ προς ξημερώματα Σαββάτου, ο 24χρονος Αριστείδης Παγκρατίδης, μεθυσμένος και μαστουρωμένος, πηδάει τον μαντρότοιχο βάζοντας στις τσέπες του δύο κομμάτια σουβά, ώστε να διώξει τα σκυλιά του ορφανοτροφείου εαν τον κυνηγήσουν. Ανεβαίνει στον δεύτερο όροφο όπου βρίσκει ένα άδειο κρεββάτι και πέφτει για ύπνο.
Ξυπνάει από το χέρι της Δέσποινας Νικολαϊδου, ράφτρας του ορφανοτροφείου που κοιμάται σε διπλανό κρεββάτι, καθώς εκείνη τεντώνεται στον ύπνο της. Όταν τον ρωτάει τί γυρεύει εκεί, αυτός της απαντάει «Μη φοβάσαι, θα φύγω» και φεύγει. Μπαίνοντας σε άλλον θάλαμο του ίδιου ορόφου βρίσκει την 12χρονη Αικατερίνη Σούρλα να κοιμάται μόνη της και αποπειράται να ασελγήσει επάνω της λέγοντάς της λόγια όπως «Είμαι ο Γιώργος από τον Άρη και ήρθα να σε πάρω μαζί μου.» Η Σούρλα παλεύει μαζί του και σημαίνει συναγερμό με τις φωνές της σε όλο το ορφανοτροφείο.
Ο Παγκρατίδης ξεφεύγει πηδώντας αρχικά από ένα μπαλκόνι ύψους περίπου 5 μέτρων και στη συνέχεια από τον μαντρότοιχο που εισέβαλλε στο ορφανοτροφείο. Εκεί έρχεται στα χέρια με έναν περαστικό οδηγό λεωφορείου που προσπαθεί να τον εμποδίσει. Του ξεφεύγει μετά από πάλη. Λίγα μέτρα πιο κάτω βρίσκει έναν χωροφύλακα ο οποίος του ζητάει τα στοιχεία του. Ο Παγκρατίδης του τα δίνει μαζί με τη διεύθυνσή του και μετά επιστρέφει στο σπίτι του όπου πέφτει για ύπνο.
Σάββατο 7 Δεκεμβρίου 1963. 1η ημέρα στην ασφάλεια. Σύλληψη.
Στις 5 η ώρα το πρωί ο Παγκρατίδης συλλάμβάνεται στο σπίτι του από τον υπομοίραρχο Κανελλακόπουλο. Οδηγείται κατευθείαν στο ορφανοτροφείο Μ. Αλέξανδρος όπου αναγνωρίζεται από τη μικρή Αικατερίνη Σούρλα και τον οδηγό λεωφορείου και ομολογεί την πράξη του. Παρουσία του εισαγγελέα Μπούτη υπογράφει την ομολογία του. Στη συνέχεια οδηγείται στη Γενική Ασφάλεια Θεσσαλονίκης. Το απόγευμα ξεκινούν ανακρίσεις από τους μοίραρχο Χαρίτο και υπομοίραρχο Κλωνάρη. Κατά τη διάρκεια μίας ανάκρισης παρόν ήταν και ο ψυχίατρος Διακογιάννης. Δεν συντάσσεται καμμία έκθεση από την επίσκεψη του συγκεκριμένου. Ο Παγκρατίδης εξιστορεί τη ζωή του από τα παιδικά του χρόνια και ονοματίζει ανθρώπους οι οποίοι ασελγούσαν επάνω του από την ηλικία των 12 χρονών προκειμένου, όταν δεν έβρισκε δουλειά, να του δώσουν 10-20 δραχμές και σε μία συγκεκριμένη περίπτωση, ένα πιάτο φασολάδα.
Δεμένος διαρκώς με χειροπέδες από την ώρα της σύλληψής του, κλείνεται σε ένα παλιό λουτρό (κρατητήριο) με πλακάκια, σωλήνες που στάζουν και μία τρύπα στον τοίχο απ’ όπου μπαίνει κρύος αέρας. Χωρίς στρώμα, του παρέχεται μία υγρή κουβέρτα.
Δεν ειδοποιούνται δικηγόροι ή συγγενείς του. Στερείται νερό και φαγητό.
Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου 1963. 3η ημέρα στην ασφάλεια. 1η απολογία.
Έχει περάσει ένα 24ωρο κράτησης και δεν έχει σχηματιστεί ακόμη φάκελλος προανάκρισης για να σταλεί στον εισαγγελέα. Όταν οι συνήγοι του Παγκρατίδη Σαπουντζής και Λάζος, μαζί με τον αδερφό του πηγαίνουν στο τμήμα, ενημερώνονται από τον διοικητή Τζαβάρα ότι η αστυνομία χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να ολοκληρώσει την έρευνά της και διαβεβαιώνονται από τον ίδιο κύριο, στο λόγο της αστυνομικής του τιμής, ότι θα ειδοποιηθούν πριν οποιαδήποτε απολογία του Παγκρατίδη.[23]
Από τον φάκελο της δικογραφίας όμως, φαίνεται ότι εκείνη την ίδια ημέρα, αντίθετα με τις διαβεβαιώσεις του Τζαβάρα στους συνήγορους του Αριστείδη Παγκρατίδη, ο ίδιος έκανε την πρώτη απολογία του, η οποία αφορά την επίθεση στο Ορφανοτροφείο. Συγκεκριμένα δηλώνει πρώτον, ότι χάιδεψε την Νικολαΐδου (διαψεύδεται από την κατάθεση της ίδιας της Νικολαΐδου) και δεύτερον ότι εκσπερμάτωσε επί της μικρής Σούρλα (διαψεύδεται από την ιατροδικαστική έκθεση). Με λίγα λόγια ο Παγκρατίδης επιβαρύνει τη θέση του ομολογώντας πράγματα που δεν έγιναν και δεν είχε κάνει.
Ο Παγκρατίδης συνεχίζει να στερείται νερό και φαγητό. Εξακολουθεί να μην έχει έρθει σε οποιαδήποτε επικοινωνία με τους οικείους ή τους δικηγόρους του.
Η πρώτη απολογία γίνεται παρουσία των:
διοικητή Γενικής Ασφαλείας, αντισυνταγματάρχη Νικολάου Τζαβάρα,
β’ ανακριτικού υπαλλήλου, υπομοίραχου Κωνσταντίνου Κλωνάρη.
Ο γραφικός χαρακτήρας της απολογίας ανήκει στον υπομοίραρχο Κωνσταντίνο Κλωνάρη.
Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 1963. 4η ημέρα στην ασφάλεια. 2η απολογία.
Και πάλι σχετικά με την επίθεση στο Ορφανοτροφείο, ο Παγκρατίδης δίνει μια συμπληρωματική απολογία λέγοντας ότι δεν έβγαλε την πέτρα από το σακάκι του ώστε να χτυπήσει τη μικρή Σούρλα στο κεφάλι και να την βιάσει γιατί δεν υπήρχε ανάγκη. Τις ίδιες πράξεις όμως, συμπληρώνει, έχει ενεργήσει στο παρελθόν και συγκεκριμένα πριν πάει στρατιώτης. Σε ερωτήσεις των αστυνομικών για ποιές πράξεις μιλάει, αρνείται να συνεχίσει.
Ο Παγκρατίδης συνεχίζει να στερείται νερό και φαγητό. Εξακολουθεί να μην έχει έρθει σε οποιαδήποτε επικοινωνία με τους οικείους ή τους δικηγόρους του.
Η δεύτερη απολογία γίνεται παρουσία των:
διοικητή Γενικής Ασφαλείας, αντισυνταγματάρχη Νικολάου Τζαβάρα,
β’ ανακριτικού υπαλλήλου, ταγματάρχη Σπυρίδων Σταθουλόπουλου.
Στο περιθώριο αυτής της απολογίας φαίνεται να διαγράφεται το όνομα του Σταθουλόπουλου και να αντικαθίσταται από το όνομα του μοίραρχου Αλέξανδρου Χαρίτου. Ο γραφικός χαρακτήρας της απολογίας ανήκει στον υπομοίραρχο Κωνσταντίνο Κλωνάρη.[24]
5-7 Οκτωβρίου 1964. Η δίκη για το ορφανοτροφείο.
Σχετικά με την επίθεση στην μικρή Κατερίνα Σούρλα, ο Παγκρατίδης μετά από 4ωρη διάσκεψη του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου, καταδικάζεται σε κάθειρξη 9 ετών για εξαναγκασμό σε ασέλγεια, 5 ετών στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων και πρόστιμο 7,000 δραχμών.
Σημαντικό στιγμιότυπο αυτής της μη σχετικής με τα εγκλήματα του δράκου δίκης και αφορμή για πρωτοσέλιδα στις εφημερίδες της επόμενης ημέρας, η φράση του εισαγγελέα Δελαπόρτα κατά τη διάρκεια της αγόρευσής του, ότι κατά την δική του άποψη ο Παγκρατίδης είναι ο δράκος.
Το Δικαστήριο
Πρόεδρος: Ιωάννης Γραφανάκης
Σύνεδροι: Ν. Χριστοφορίδης, Μ. Καρατζάς
Εισαγγελέας: Π. Δελαπόρτας
Πολιτική Αγωγή: Ευάγ. Καναβός
Υπεράσπιση: Μενέλαος Σαπουντζής, Δημήτρης Λάζος
Ένορκοι: Σ. Μιχάλογλου, Α. Μιχαληνός, Ν. Πανωμήτρος, Κ. Μιχαηλίδης, Ι. Μαλαχτάρης, Θ. Νασίκας, Ε. Καφταντζή, Ε. Κοκκόλη, Α. Καϊμακτσή