Βλέπετε όλες τις δημοσιεύσεις σχετικά με την ετικέτα "Αθανασόπουλος"
Νικόλαος Αθανασόπουλος
Αντεισαγγελέας Πρωτοδικών και υπεύθυνος εισαγγελέας για την διεξαγωγή της προανάκρισης του Αριστείδη Παγκρατίδη από την Ασφάλεια Θεσσαλονίκης, όπου ο τελευταίος κρατήθηκε για 9 ημέρες μετά την σύλληψή του ακολούθως της επίθεσης στο Ορφανοτροφείο (1963). Σύμφωνα με την κατάθεση του Μίχου στο δικαστήριο, το τελευταίο βράδυ των ανακρίσεων στην ασφάλεια ο ίδιος άκουσε τον Αθανασόπουλο να λέει: "Επειδή εγώ δεν θα μπορώ να τον δικάσω, θα ζητήσω να είμαι στο εκτελεστικό απόσπασμα. Τόσον βέβαιος είμαι."[31]
Την ίδια χρονιά, ο Αθανασόπουλος συνεργάστηκε για κάποιο διάστημα με τον ανακριτή Χρήστο Σαρτζετάκη σχετικά με την υπόθεση της δολοφονίας Λαμπράκη. Στην μετέπειτα πορεία του, εξελέγη βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και ανέλαβε αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών. Μετά το τέλος της θητείας του δικάστηκε για το "σκάνδαλο του καλαμποκιού",[41] βρέθηκε ένοχος και εξέτισε ποινή φυλάκισης.
Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 1963. 2η ημέρα στην ασφάλεια.
Ο αδερφός του Παγκρατίδη ενημερώνεται για τη σύλληψη του αδερφού του από τις εφημερίδες. Πηγαίνει στο αστυνομικό τμήμα μαζί με τη μητέρα του. Δεν τους επιτρέπεται η επικοινωνία με τον Παγκρατίδη. Δεν τους δίνονται εξηγήσεις. Την ίδια ημέρα προσλαμβάνονται οι δικηγόροι υπεράσπισης Μενέλαος Σαπουντζής και Δημήτρης Λάζος.
Ξεκινούν πάλι οι ανακρίσεις, ενώ παράλληλα ειδοποιείται ο στρατηγός Χωροφυλακής Ν. Παναγόπουλος από τον διοικητή του τμήματος Ν. Τζαβάρα ότι ο Παγκρατίδης ομολόγησε στα εγκληματα του δράκου. Στη μετάβασή του στο τμήμα και σε διάλογό του με τον Παγκρατίδη, ο τελευταίος λέει στον Παναγόπουλο ότι δεν είναι ο δράκος και τους λέει ό,τι θέλουν να ακούσουν για να τον αφήσουν ήσυχο.
Επόπτης της ανάκρισης ορίζεται από τον Παναγόπουλο ο αντεισαγγελέας Ν. Αθανασόπουλος με τη διαταγή να συνεχιστούν οι ανακρίσεις. Ο Παναγόπουλος δεν παραβρέθηκε ξανά σε καμμία ανάκριση, σε κατάθεσή του αργότερα όμως δηλώνει βέβαιος για την πεποίθησή του ότι ο Παγκρατίδης ήταν ο «δράκος» του Σέιχ-Σου.
Ο Παγκρατίδης συνεχίζει να στερείται νερό και φαγητό. Εξακολουθεί να μην έχει έρθει σε οποιαδήποτε επικοινωνία με τους οικείους ή τους δικηγόρους του.
Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου 1963. 3η ημέρα στην ασφάλεια. 1η απολογία.
Έχει περάσει ένα 24ωρο κράτησης και δεν έχει σχηματιστεί ακόμη φάκελλος προανάκρισης για να σταλεί στον εισαγγελέα. Όταν οι συνήγοι του Παγκρατίδη Σαπουντζής και Λάζος, μαζί με τον αδερφό του πηγαίνουν στο τμήμα, ενημερώνονται από τον διοικητή Τζαβάρα ότι η αστυνομία χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να ολοκληρώσει την έρευνά της και διαβεβαιώνονται από τον ίδιο κύριο, στο λόγο της αστυνομικής του τιμής, ότι θα ειδοποιηθούν πριν οποιαδήποτε απολογία του Παγκρατίδη.[23]
Από τον φάκελο της δικογραφίας όμως, φαίνεται ότι εκείνη την ίδια ημέρα, αντίθετα με τις διαβεβαιώσεις του Τζαβάρα στους συνήγορους του Αριστείδη Παγκρατίδη, ο ίδιος έκανε την πρώτη απολογία του, η οποία αφορά την επίθεση στο Ορφανοτροφείο. Συγκεκριμένα δηλώνει πρώτον, ότι χάιδεψε την Νικολαΐδου (διαψεύδεται από την κατάθεση της ίδιας της Νικολαΐδου) και δεύτερον ότι εκσπερμάτωσε επί της μικρής Σούρλα (διαψεύδεται από την ιατροδικαστική έκθεση). Με λίγα λόγια ο Παγκρατίδης επιβαρύνει τη θέση του ομολογώντας πράγματα που δεν έγιναν και δεν είχε κάνει.
Ο Παγκρατίδης συνεχίζει να στερείται νερό και φαγητό. Εξακολουθεί να μην έχει έρθει σε οποιαδήποτε επικοινωνία με τους οικείους ή τους δικηγόρους του.
Η πρώτη απολογία γίνεται παρουσία των:
διοικητή Γενικής Ασφαλείας, αντισυνταγματάρχη Νικολάου Τζαβάρα,
β’ ανακριτικού υπαλλήλου, υπομοίραχου Κωνσταντίνου Κλωνάρη.
Ο γραφικός χαρακτήρας της απολογίας ανήκει στον υπομοίραρχο Κωνσταντίνο Κλωνάρη.
Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 1963. 4η ημέρα στην ασφάλεια. 2η απολογία.
Και πάλι σχετικά με την επίθεση στο Ορφανοτροφείο, ο Παγκρατίδης δίνει μια συμπληρωματική απολογία λέγοντας ότι δεν έβγαλε την πέτρα από το σακάκι του ώστε να χτυπήσει τη μικρή Σούρλα στο κεφάλι και να την βιάσει γιατί δεν υπήρχε ανάγκη. Τις ίδιες πράξεις όμως, συμπληρώνει, έχει ενεργήσει στο παρελθόν και συγκεκριμένα πριν πάει στρατιώτης. Σε ερωτήσεις των αστυνομικών για ποιές πράξεις μιλάει, αρνείται να συνεχίσει.
Ο Παγκρατίδης συνεχίζει να στερείται νερό και φαγητό. Εξακολουθεί να μην έχει έρθει σε οποιαδήποτε επικοινωνία με τους οικείους ή τους δικηγόρους του.
Η δεύτερη απολογία γίνεται παρουσία των:
διοικητή Γενικής Ασφαλείας, αντισυνταγματάρχη Νικολάου Τζαβάρα,
β’ ανακριτικού υπαλλήλου, ταγματάρχη Σπυρίδων Σταθουλόπουλου.
Στο περιθώριο αυτής της απολογίας φαίνεται να διαγράφεται το όνομα του Σταθουλόπουλου και να αντικαθίσταται από το όνομα του μοίραρχου Αλέξανδρου Χαρίτου. Ο γραφικός χαρακτήρας της απολογίας ανήκει στον υπομοίραρχο Κωνσταντίνο Κλωνάρη.[24]
Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου 1963. 5η ημέρα στην ασφάλεια. 3η απολογία. Ξεκινούν οι αναπαραστάσεις.
Ο Παγκρατίδης επιχειρεί να πιεί το γεμάτο σαπουνάδες νερό του κουρέα που έχει πάει να τον κουρέψει. Θύματα του δράκου καλούνται να πάνε στο τμήμα ώστε να γίνει η αναγνώριση (ανάμεσά τους και η νοσοκόμα Τσαμπάζη που βρέθηκε και συνομίλήσε πρόσωπο με πρόσωπο με το δράκο), αλλά το αποτέλεσμα είναι αρνητικό. Την ίδια μέρα καλούνται στο τμήμα ο αδερφός και η μητέρα του Παγκρατίδη μεμονωμένα, χωρίς να γνωρίζουν ο ένας την επίσκεψη του άλλου που γίνονται σε διαφορετικά δωμάτια. Η μητέρα του Παγκρατίδη, όταν βλέπει τον γιό της λιποθυμάει. Εκείνη την ώρα οδηγείται στο δωμάτιο ο αδερφός, ο οποίος βλέποντας την μάνα του λιπόθυμη, την παίρνει και την πηγαίνει στο σπίτι της χωρίς να έρθει σε καμμία επαφή με τον αδερφό του.
Ο Παγκρατίδης όπως αργότερα θα πει στον ανακριτή Ιωάννη Κιούση, βλέποντας την μάνα του μέσα στην ασφάλεια, πιστεύει στις απειλές των Κλωνάρη και Χαρίτου ότι θα κατηγορήσουν την μητέρα και τον αδερφό του σαν συνεργούς. «Άρχισαν να μου υπόσχονται, μπροστά στον εισαγγελέα, ότι αν ομολογήσω ότι είμαι ο Δράκος του Σέιχ-Σου, στο χέρι τους είναι να με γλυτώσουν με δυο χρόνια φυλακή στην Κασσάνδρα. Ο εισαγγελεύς [Αθανασόπουλος] μου έλεγε: ‘Μη φοβάσαι, ήσουν μικρός και θα σε γλυτώσουμε.‘»
Την ίδια μέρα ο Παγκρατίδης δίνει την τρίτη απολογία του, στην οποία ομολογεί και τα τρία εγκληματα του Σέιχ-Σου, της Μίκρας και του Δημοτικού Νοσοκομείου. Οι ανακρίβειες είναι πολλές και οι περιγραφές οφθαλμοφανώς ασύνδετες με τα εγκλήματα του δράκου. Το ίδιο ακριβώς γίνεται με τις τρεις αναπαραστάσεις που πραγματοποιούνται την ίδια ημέρα. Ο Παγκρατίδης στα εγκλήματα της Μίκρας και του Σέιχ-Σού δείχνει διαφορετικές τοποθεσίες από τις πραγματικές, στην πρώτη μάλιστα υποδεικνύει ένα σχεδόν εκ διαμέτρου αντίθετο σημείο από τον τόπο του εγκλήματος. Στο δε έγκλημα του Νοσοκομείου δηλώνει ότι βιάζει την Πατρικίου αφού πρώτα της σκίζει την στολή της νοσοκόμας που εκείνη φορούσε. Η Πατρικίου όχι μόνο δεν ήταν νοσοκόμα (ήταν η μοδίστρα του νοσοκομείου), αλλά τα ρούχα της βρέθηκαν άθικτα μετά τη δολοφονία της και στην ιατροδικαστική εξέταση βρέθηκε παρθένα.
Η τρίτη απολογία του Παγκρατίδη δόδηκε στις 8:30 το βράδυ. Οι αναπαραστάσεις πραγματοποιήθηκαν στις 5-7 το απόγευμα, δηλαδή τρεισήμισι ώρες ΠΡΙΝ την απολογία του.
Ο Παγκρατίδης συνεχίζει να στερείται νερό και φαγητό. Αυτή τη φορά μάλιστα, για τιμωρία, σύμφωνα με τα λεγόμενά του στον ανακριτή Ιωάννη Κιούση, του δίνουν να φάει παξιμάδια και τον βάζουν να κάτσει όρθιος επί ώρα δίπλα σε μία σόμπα. Εξακολουθεί να μην έχει έρθει σε οποιαδήποτε επικοινωνία με τους οικείους ή τους δικηγόρους του.
Η τρίτη απολογία γίνεται παρουσία των:
διοικητή Γενικής Ασφαλείας, αντισυνταγματάρχη Νικολάου Τζαβάρα,
β’ ανακριτικού υπαλλήλου, ταγματάρχη Σπυρίδων Σταθουλόπουλου.
Στο περιθώριο αυτής της απολογίας φαίνεται να διαγράφεται το όνομα του Σταθουλόπουλου και να αντικαθίσταται από το όνομα του μοίραρχου Αλέξανδρου Χαρίτου. Ο γραφικός χαρακτήρας της απολογίας ανήκει στον υπομοίραρχο Κωνσταντίνο Κλωνάρη.[24]
Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου 1963. 6η ημέρα στην ασφάλεια. 4η απολογία.
Πάντα σύμφωνα με τον Αριστείδη Παγκρατίδη, ο Κλωνάρης αρχίζει να του παραδίδει “ιδιαίτερα” μαθήματα στο γραφείο του.
Σε αυτή την απολογία του ο Παγκρατίδης, ανάμεσα σε άλλα, διορθώνει τον τόπο του εγκλήματος που έδειξε εντελώς λάθος την προηγούμενη (αργότερα στο δικαστήριο θα ακουστεί ότι αυτό το έκανε επίτηδες για να μπερδέψει τους αστυνομικούς) και θυμάται το ακριβές ποσό που αφαίρεσε από όλους τους δολοφονηθέντες λεπτομερώς (π.χ. 500 δραχμές σε χαρτονομίσματα των 100) δίνοντας έτσι έμφαση στην πράξη της ληστείας. Επίσης λεπτομερώς, περιγράφει και το πουλόβερ που φορούσε (το περιβόητο χειροποίητο πουλόβερ του δράκου η περιγραφή του οποίου κυκλοφορούσε μαζί με το σκίτσο του στις εφημερίδες)[6] το οποίο δηλώνει ότι μετά τα εγκλήματά του το έκαψε. Συνεχίζει να υποστηρίζει ότι βίασε την Πατρικίου και σημειώνει ότι 1 ½ χρόνο περίπου μετά από το έγκλημα του Δημοτικού Νοσοκομείου πήγε φαντάρος όπου υπηρέτησε για 8 μήνες.
Συνεχίζει να στερείται νερό και φαγητό, όπως επίσης συνεχίζει και ο εξαναγκασμός του να στέκεται όρθιος δίπλα από την αναμμένη σόμπα. Εξακολουθεί να μην έχει έρθει σε οποιαδήποτε επικοινωνία με τους οικείους ή τους δικηγόρους του.
Η τέταρτη απολογία γίνεται παρουσία των:
διοικητή Γενικής Ασφαλείας, αντισυνταγματάρχη Νικολάου Τζαβάρα,
β’ ανακριτικού υπαλλήλου, ταγματάρχη Σπυρίδων Σταθουλόπουλου.
Στο περιθώριο αυτής της απολογίας φαίνεται να διαγράφεται το όνομα του Σταθουλόπουλου και να αντικαθίσταται από το όνομα του μοίραρχου Αλέξανδρου Χαρίτου. Ο γραφικός χαρακτήρας της απολογίας ανήκει στον υπομοίραρχο Κωνσταντίνο Κλωνάρη.[24]
Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου 1963. 7η ημέρα στην ασφάλεια. 5η και 6η απολογία.
Ο Παγκρατίδης επιχειρεί, πέφτοντας με το κεφάλι καθώς ήταν συνεχώς δεμένος με τις χειροπέδες, να πιεί τα νερά από τον κουβά της καθαρίστριας. Δύο οι συμπληρωματικές απολογίες του την ημέρα αυτή. Στην πρώτη διορθώνει τις προηγούμενες απολογίες του ως προς την Πατρικίου. Δεν την βίασε αλλά εκσπερμάτωσε στα πόδια της. Στη δεύτερη θυμάται ότι κατά τη διάρκεια του βιασμού της Παληογιάννη, της χάιδευε το αριστερό, γεμάτο αίματα στήθος της. Όντως, στο στήθος της άτυχης αυτής κοπέλας βρέθηκαν δακτυλικά αποτυπώματα αγνώστου (τα οποία αργότερα το Πενταμελές Εφετείο που τον δίκασε και τον καταδίκασε, θεώρησε ότι δεν ήταν απαραίτητο να συγκριθούν με τα αποτυπώματα του Παγκρατίδη).
Το ίδιο απόγευμα ο Παγκρατίδης οδηγείται ξανά στους τόπους των εγκλημάτων, με συνοδεία εισαγγελέα και αξιωματικών. Δεν συντάσσεται απολύτως καμμία σχετική έκθεση.
Λέει ο ίδιος -αργότερα- στον ανακριτή Κιούση: «Θυμάμαι ότι το βράδυ ξενύχτησα στο γραφείο του υπομοίραρχου Κλωνάρη, όπου μπαινόβγαιναν ο εισαγγελέας Αθανασόπουλος και άλλοι αξιωματικοί. Ο υπομοίραρχος Κλωνάρης έγραφε κι εγώ υπέγραφα διάφορα έγγραφα. Αφού τελείωσα τις υπογραφές, μου είπε ο υπομοίραρχος να προσέξω καλά, γιατί την άλλη μέρα θα με ξαναπήγαιναν στους τόπους των εγκλημάτων και έπρεπε να τα πω όπως τα γράψαμε. Διαφορετικά, αλίμονό μου.» [αυτούσιο απόσπασμα από το βιβλίο του Κώστα Παπαϊωάννου ‘Ο Δράκος του Σέιχ-Σου, Ένας αθώος στο απόσπασμα’]
Συνεχίζει να στερείται νερό και φαγητό.
Εξακολουθεί να μην έχει έρθει σε οποιαδήποτε επικοινωνία με τους οικείους ή τους δικηγόρους του.
Οι δύο αυτές απολογίες του Παγκρατίδη (πέμπτη και έκτη κατά σειρά) γίνονται παρουσία των:
διοικητή Γενικής Ασφαλείας, αντισυνταγματάρχη Νικολάου Τζαβάρα,
β’ ανακριτικού υπαλλήλου, ταγματάρχη Σπυρίδων Σταθουλόπουλου.
Στο περιθώριο και αυτών των απολογιών φαίνεται να διαγράφεται το όνομα του Σταθουλόπουλου και να αντικαθίσταται από το όνομα του μοίραρχου Αλέξανδρου Χαρίτου. Ο γραφικός χαρακτήρας των απολογιών ανήκει στον υπομοίραρχο Κωνσταντίνο Κλωνάρη.[24]
Σάββατο 14 Δεκεμβρίου 1963. 8η ημέρα στην ασφάλεια. Κι άλλες αναπαραστάσεις.
Ενώ τα πρωτοσέλιδα αυτής της ημέρας ασχολούνται με την βρώμικη ηγεσία της χωροφυλακής Β. Ελλάδος, ο αστυνομικός διευθυντής Κρέτσας, αντικαταστάτης του διωκόμενου από την δικαιοσύνη Καμουτσή, σπεύδει να ανακοινώσει στις 12 το μεσημέρι της ίδιας ημέρας ότι η αστυνομία έχει στα χέρια της τον δράκο του Σέιχ-Σου.
Σχεδόν την ίδια ώρα και χωρίς να γνωρίζει ότι ο αδερφός του ήταν ήδη το πρωτοσέλιδο της επόμενης ημέρας, ο Παγκράτης Παγκρατίδης καταφέρνει να δει επί τέλους τον Αρίστο παρουσία των δικηγόρων του, μετά από πολλαπλές αρνήσεις της αστυνομίας να επιτρέψει την επικοινωνία μεταξύ τους όλες τις προηγούμενες ημέρες. Η αστυνομικοί επιτρέπουν στους δικηγόρους του να κάνουν μόνον ερωτήσεις που αφορούν την υγεία του. Ο ίδιος τους ρωτάει αν είναι καλά η μάνα του κι ο αδερφός του. Ύστερα, συνοδεία αστυνομικών, αποχωρεί. Αυτή είναι η πρώτη συνάντηση του Παγκρατίδη με τους συνηγόρους του μετά από 8 ημέρες κράτησης στην ασφάλεια.
Το ίδιο απόγευμα ο Παγκρατίδης οδηγείται υποβασταζόμενος στις τελευταίες αναπαραστάσεις των εγκλημάτων χωρίς την παρουσία των συνηγόρων του που είχε συναντήσει λίγες ώρες πιο πριν. Στο μεταξύ, οι συνήγοροί του έκπληκτοι διαβάζουν στις απογευματινές εφημερίδες ότι ο πελάτης τους έχει ομολογήσει τα εγκλήματα του Σέιχ-Σου.[16] Διαμαρτύρονται στον εισαγγελέα Αθανασόπουλο ο οποίος τους πληροφορεί ότι ο Παγκρατίδης έχει ομολογήσει, έχουν γίνει οι αναπαραστάσεις και έχει σχηματιστεί η δικογραφία. Διαμαρτύρονται έντονα και στον Τζαβάρα, καταφέρνοντας έτσι να ξαναπάνε στην ασφάλεια την ώρα που ο Παγκρατίδης επιστρέφει από τις αναπαραστάσεις, στις 7 το απόγευμα. Εκεί παραδέχεται ενώπιόν τους ότι αυτός είναι ο δράκος.
«Αν μπορούσα, ας έκανα και διαφορετικά. Εκείνοι θα έφευγαν, εγώ θα έμενα εκεί.»
Αργότερα οδηγείται (για δεύτερη φορά) προς ψυχιατρική εξέταση από τον Α. Διακογιάννη, ο οποίος αφού πρώτα του ανακοινώνει ότι είναι ανισόρροπος όπως φαίνεται από την επίθεση στο Ορφανοτροφείο, μετά ακούει εκείνα που ο Παγκρατίδης έχει μάθει να επαναλαμβάνει όλες αυτές τις ημέρες (και νύχτες) στην ασφάλεια.
Αυτό είναι το πρώτο βράδυ που του δίνουν στρώμα, φαγητό, όσο νερό θέλει και τσιγάρα.