Βλέπετε όλες τις δημοσιεύσεις σχετικά με την ετικέτα "Τσαμπάζη"

Τσαμπάζη-Αθανασίου Φανή

Νοσοκόμα στο Δημοτικό Νοσοκομείο. Το μοναδικό θύμα των επιθέσεων του "Δράκου" που έχει βρεθεί πρόσωπο με πρόσωπο και για ελάχιστο χρόνο μιλάει μαζί του, πριν επιτεθεί στην ίδια και αφού έχει ήδη δολοφονήσει την συγκάτοικο και φίλη της Μελπομένη Πατρικίου. Η Τσαμπάζη καταθέτει ενόρκως στο δικαστήριο ότι ο Παγκρατίδης κατά 99% ΔΕΝ είναι ο Δράκος.

"Πολλές φορές λέγω 'μήπως είναι αυτός' αλλά σε ποσοστό 1% κι αυτό από επηρεασμό των διαδόσεων".[27]

Καταθέτει ακόμη ότι συμφώνησε να αναγνωρίσει στο πρόσωπο του Παγκρατίδη τον "Δράκο", όταν αυτός κρατούνταν στην ασφάλεια Θεσσαλονίκης, κατόπιν συνεννόησης με τους παρόντες στις ανακρίσεις αντεισαγγελέα Νικόλαο Αθανασόπουλο και Διοικητή ασφαλείας Νικόλαο Τζαβάρα. Η απάντηση του Παγκρατίδη ήταν "Θα με πάρεις στο λαιμό σου". Μετά την αποτυχία αυτής της αναγνώρισης, οι Αθανασόπουλος και Τζαβάρας 'μαλώνουν' την κατηγορούμενη, σύμφωνα πάντα με την κατάθεσή της στο δικαστήριο.[27]

Αξίζει να σημειωθεί το εξής: η ανάκριση του Παγκρατίδη τελειώνει τον Νοέμβριο του 1964, όπου δίδεται και η εντολή για προφυλάκισή του στις φυλακές του Επταπυργίου (Γεντί Κουλέ). Έξι μήνες αργότερα και εφόσον έχει ήδη εκδοθεί το βούλευμα για την παραπομπή του σε δίκη του ενωπίω του Πενταμελούς,[19] τον Μάιο του 1965, η Τσαμπάζη δίνει συνέντευξη για τον Δράκο και τον Παγκρατίδη στην εφημερίδα "Ακρόπολις".[21] Εκεί αναφέρει ότι ποτέ δεν δέχτηκε κλήση από την Αστυνομία να παραστεί σε καμμία από τις αναπαραστάσεις του εγκλήματος του Δημοτικού Νοσοκομείου. Όπως καταθέτει η ίδια στην δίκη του Δράκου 8 μήνες αργότερα, μετά τις σχετικές δηλώσεις της ο εισαγγελέας Αθανασόπουλος την κάλεσε να λογοδοτήσει γι αυτές και την ενημέρωσε πως αν το επαναλάβει θα πάει η ίδια κατηγορούμενη στο δικαστήριο.[26]

Παρασκευή, 3 Απριλίου 1959. Δημοτικό Νοσοκομείο.

Η Μελπομένη Πατρικίου (ετών 28) δολοφονείται με αιχμηρή πέτρα μέσα στο σπίτι της στον περίβολο του Δημοτικού Νοσοκομείου, το οποίο βρίσκεται στις αρχές τμήματος του δάσους του Σέιχ-Σου. Το σώμα της ανακαλύπτει η συγκάτοικός της και νοσοκόμα Φανή Τσαμπάζη (ετών 25), η οποία έρχεται αντιμέτωπη με τον δολοφόνο πρόσωπο με πρόσωπο και πριν ακόμη συνειδητοποιήσει ότι η φίλη της είναι νεκρή τον ακούει να της λέει:

"Εσύ τί θέλεις τώρα εδώ;"[26]

Ο δολοφόνος της επιτίθεται και -μετά από τις φωνές της προς βοήθεια- εγκαταλείπει τον τόπο του εγκλήματος. Η δολοφονία της Πατρικίου τοποθετείται ανάμεσα στις 9:30 με 10:00 μ.μ.[20]

Στα χέρια της δολοφονειθήσας βρίσκονται αρκετές τρίχες κεφαλής που δεν ανήκουν σε εκείνη. Με την μαρτυρία και την βοήθεια της αυτόπτου μάρτυρος Τσαμπάζη, κυκλοφορεί στις εφημερίδες της εποχής σκίτσο με το πρόσωπο του δολοφόνου.[6]

Πιθανόν να υπήρξε ληστεία. Δεν υπήρξε βιασμός.

Κατηγορία: Εγκλήματα
Ετικέτες: 1959, Απρίλιος 1959, Πατρικίου, Τσαμπάζη, Έγκλημα του Δημοτικού Νοσοκομείου, Έγκλημα του Σέιχ Σου

Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου 1963. 5η ημέρα στην ασφάλεια. 3η απολογία. Ξεκινούν οι αναπαραστάσεις.

Ο Παγκρατίδης επιχειρεί να πιεί το γεμάτο σαπουνάδες νερό του κουρέα που έχει πάει να τον κουρέψει. Θύματα του δράκου καλούνται να πάνε στο τμήμα ώστε να γίνει η αναγνώριση (ανάμεσά τους και η νοσοκόμα Τσαμπάζη που βρέθηκε και συνομίλήσε πρόσωπο με πρόσωπο με το δράκο), αλλά το αποτέλεσμα είναι αρνητικό. Την ίδια μέρα καλούνται στο τμήμα ο αδερφός και η μητέρα του Παγκρατίδη μεμονωμένα, χωρίς να γνωρίζουν ο ένας την επίσκεψη του άλλου που γίνονται σε διαφορετικά δωμάτια. Η μητέρα του Παγκρατίδη, όταν βλέπει τον γιό της λιποθυμάει. Εκείνη την ώρα οδηγείται στο δωμάτιο ο αδερφός, ο οποίος βλέποντας την μάνα του λιπόθυμη, την παίρνει και την πηγαίνει στο σπίτι της χωρίς να έρθει σε καμμία επαφή με τον αδερφό του.

Ο Παγκρατίδης όπως αργότερα θα πει στον ανακριτή Ιωάννη Κιούση, βλέποντας την μάνα του μέσα στην ασφάλεια, πιστεύει στις απειλές των Κλωνάρη και Χαρίτου ότι θα κατηγορήσουν την μητέρα και τον αδερφό του σαν συνεργούς. «Άρχισαν να μου υπόσχονται, μπροστά στον εισαγγελέα, ότι αν ομολογήσω ότι είμαι ο Δράκος του Σέιχ-Σου, στο χέρι τους είναι να με γλυτώσουν με δυο χρόνια φυλακή στην Κασσάνδρα. Ο εισαγγελεύς [Αθανασόπουλος] μου έλεγε: ‘Μη φοβάσαι, ήσουν μικρός και θα σε γλυτώσουμε.‘»

Την ίδια μέρα ο Παγκρατίδης δίνει την τρίτη απολογία του, στην οποία ομολογεί και τα τρία εγκληματα του Σέιχ-Σου, της Μίκρας και του Δημοτικού Νοσοκομείου. Οι ανακρίβειες είναι πολλές και οι περιγραφές οφθαλμοφανώς ασύνδετες με τα εγκλήματα του δράκου. Το ίδιο ακριβώς γίνεται με τις τρεις αναπαραστάσεις που πραγματοποιούνται την ίδια ημέρα. Ο Παγκρατίδης στα εγκλήματα της Μίκρας και του Σέιχ-Σού δείχνει διαφορετικές τοποθεσίες από τις πραγματικές, στην πρώτη μάλιστα υποδεικνύει ένα σχεδόν εκ διαμέτρου αντίθετο σημείο από τον τόπο του εγκλήματος. Στο δε έγκλημα του Νοσοκομείου δηλώνει ότι βιάζει την Πατρικίου αφού πρώτα της σκίζει την στολή της νοσοκόμας που εκείνη φορούσε. Η Πατρικίου όχι μόνο δεν ήταν νοσοκόμα (ήταν η μοδίστρα του νοσοκομείου), αλλά τα ρούχα της βρέθηκαν άθικτα μετά τη δολοφονία της και στην ιατροδικαστική εξέταση βρέθηκε παρθένα.

Η τρίτη απολογία του Παγκρατίδη δόδηκε στις 8:30 το βράδυ. Οι αναπαραστάσεις πραγματοποιήθηκαν στις 5-7 το απόγευμα, δηλαδή τρεισήμισι ώρες ΠΡΙΝ την απολογία του.

Ο Παγκρατίδης συνεχίζει να στερείται νερό και φαγητό. Αυτή τη φορά μάλιστα, για τιμωρία, σύμφωνα με τα λεγόμενά του στον ανακριτή Ιωάννη Κιούση, του δίνουν να φάει παξιμάδια και τον βάζουν να κάτσει όρθιος επί ώρα δίπλα σε μία σόμπα. Εξακολουθεί να μην έχει έρθει σε οποιαδήποτε επικοινωνία με τους οικείους ή τους δικηγόρους του.

Η τρίτη απολογία γίνεται παρουσία των:
διοικητή Γενικής Ασφαλείας, αντισυνταγματάρχη Νικολάου Τζαβάρα,
β’ ανακριτικού υπαλλήλου, ταγματάρχη Σπυρίδων Σταθουλόπουλου.

Στο περιθώριο αυτής της απολογίας φαίνεται να διαγράφεται το όνομα του Σταθουλόπουλου και να αντικαθίσταται από το όνομα του μοίραρχου Αλέξανδρου Χαρίτου. Ο γραφικός χαρακτήρας της απολογίας ανήκει στον υπομοίραρχο Κωνσταντίνο Κλωνάρη.[24]

Κατηγορία: Ασφάλεια
Ετικέτες: 1963, Δεκέμβριος 1963, Αθανασόπουλος, Τζαβάρας, Σταθουλόπουλος, Χαρίτος, Κλωνάρης, Κιούσης, Πατρικίου, Τσαμπάζη, Έγκλημα του Σέιχ Σου, Έγκλημα της Μίκρας, Έγκλημα του Δημοτικού Νοσοκομείου, απολογίες, αναπαραστάσεις

Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου 1963. 6η ημέρα στην ασφάλεια. 4η απολογία.

Πάντα σύμφωνα με τον Αριστείδη Παγκρατίδη, ο Κλωνάρης αρχίζει να του παραδίδει “ιδιαίτερα” μαθήματα στο γραφείο του.

Σε αυτή την απολογία του ο Παγκρατίδης, ανάμεσα σε άλλα, διορθώνει τον τόπο του εγκλήματος που έδειξε εντελώς λάθος την προηγούμενη (αργότερα στο δικαστήριο θα ακουστεί ότι αυτό το έκανε επίτηδες για να μπερδέψει τους αστυνομικούς) και θυμάται το ακριβές ποσό που αφαίρεσε από όλους τους δολοφονηθέντες λεπτομερώς (π.χ. 500 δραχμές σε χαρτονομίσματα των 100) δίνοντας έτσι έμφαση στην πράξη της ληστείας. Επίσης λεπτομερώς, περιγράφει και το πουλόβερ που φορούσε (το περιβόητο χειροποίητο πουλόβερ του δράκου η περιγραφή του οποίου κυκλοφορούσε μαζί με το σκίτσο του στις εφημερίδες)[6] το οποίο δηλώνει ότι μετά τα εγκλήματά του το έκαψε. Συνεχίζει να υποστηρίζει ότι βίασε την Πατρικίου και σημειώνει ότι 1 ½ χρόνο περίπου μετά από το έγκλημα του Δημοτικού Νοσοκομείου πήγε φαντάρος όπου υπηρέτησε για 8 μήνες.

Συνεχίζει να στερείται νερό και φαγητό, όπως επίσης συνεχίζει και ο εξαναγκασμός του να στέκεται όρθιος δίπλα από την αναμμένη σόμπα. Εξακολουθεί να μην έχει έρθει σε οποιαδήποτε επικοινωνία με τους οικείους ή τους δικηγόρους του.

Η τέταρτη απολογία γίνεται παρουσία των:
διοικητή Γενικής Ασφαλείας, αντισυνταγματάρχη Νικολάου Τζαβάρα,
β’ ανακριτικού υπαλλήλου, ταγματάρχη Σπυρίδων Σταθουλόπουλου.

Στο περιθώριο αυτής της απολογίας φαίνεται να διαγράφεται το όνομα του Σταθουλόπουλου και να αντικαθίσταται από το όνομα του μοίραρχου Αλέξανδρου Χαρίτου. Ο γραφικός χαρακτήρας της απολογίας ανήκει στον υπομοίραρχο Κωνσταντίνο Κλωνάρη.[24]

Κατηγορία: Ασφάλεια
Ετικέτες: 1963, Δεκέμβριος 1963, Αθανασόπουλος, Τζαβάρας, Σταθουλόπουλος, Χαρίτος, Κλωνάρης, Πατρικίου, Τσαμπάζη, Έγκλημα του Δημοτικού Νοσοκομείου, απολογίες

11 Φεβρουαρίου 1966. 1η ημέρα δίκης.

Καλούνται για κατάθεση θύματα του δράκου. Η νοσοκόμα Φανή Τσαμπάζη καταθέτει:
"99% τον αποκλείω. 1% λέω ναι."[27]
Όπως δηλώνει, η ασφάλεια δεν την κάλεσε ποτέ στις αναπαραστάσεις που έγιναν.
"Γιατί δεν με κάλεσαν στον τόπο του εγκλήματος; Εκεί ακριβώς που πάλεψα με τον δολοφόνο της Πατρικίου; Αφού εγώ μόνο τον είχα δει και κινδύνευσε η ζωή μου από την πέτρα του, δεν ήταν απαραίτητη η παρουσία μου στην αυτοψία;"[21]

Στο αίτημα των Σαπουντζή και Λάζου να κληθούν οι ιατροδικαστές Ροβίθης και Ηλιάκης, οι οποίοι θα καταθέσουν σχετικά με την τρίτη ομάδα αίματος που βρέθηκε στον τόπο εγκλήματος της Μίκρας (και η οποία αναμφισβήτητα θα ανήκε στον δολοφόνο), ο εισαγγελέας συμφωνεί. Το δικαστήριο απορρίπτει το αίτημα και δηλώνει ότι αν το κρίνει απαραίτητο κατά την διάρκεια της δίκης, τότε θα το πράξει.

Δεν το έπραξε ποτέ.

Κατηγορία: Δίκες
Ετικέτες: 1966, Φεβρουάριος 1966, Τσαμπάζη, Ηλιάκης, Ροβίθης, Λάζος, Σαπουντζής, Έγκλημα της Μίκρας, Έγκλημα του Δημοτικού Νοσοκομείου, αναπαραστάσεις