Βλέπετε όλες τις δημοσιεύσεις σχετικά με την ετικέτα "1966"

Η δίκη του «Δράκου». Το δικαστήριο.

Ο Παγκρατίδης δικάζεται ενώπιον του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης με κατηγορίες για 4 ληστείες «μετ’ ιδιαιτέρος σκληρότητας» και μία απόπειρα. Όπως εξηγεί ο Κωνσταντίνος Λογοθέτης στο βιβλίο του «Παγκρατίδης, είς θάνατον τετράκις…» η διαφορά αυτού του δικαστηρίου σε σχέση με εκείνο στο οποίο δικάστηκε η υπόθεση του ορφανοτροφειου, είναι ότι δεν συμμετέχουν καθόλου οι λαϊκοί δικαστές, γνωστοί και ως ένορκοι. Μπορεί κάποιος να διαβάσει αναλυτικά τα πρακτικά και τις μαρτυρίες της δίκης αυτής στο βιβλίο του Κώστα Τσαρούχα "Υπόθεση Παγκρατίδη, Ένοχος ή Αθώος;", αλλά και στο βιβλίο του Κώστα Παπαϊωάννου "Ο ‘Δράκος’ του Σέιχ-Σου, Ένας αθώος στο απόσπασμα".

Στην ενότητα της δίκης στο παρόν ιστολόγιο την οποία προσπαθώ να σκιαγραφήσω άκρως περιπληπτικά, μέρα με τη μέρα με βάση τα παραπάνω βιβλία, θα σημειωθούν μερικά μόνο από τα αιτήματα των δικηγόρων του Παγκρατίδη κ. Σαπουντζή και κ. Λάζο. Θα σημειωθεί επίσης πως στο σύνολό τους, από την αρχή μέχρι το τέλος αυτής της δίκης, απορρίπτονται όλα τα αιτήματα της υπεράσπισης του Αριστείδη Παγκρατίδη, ακόμη και αυτά με τα οποία συμφωνούσε ο εισαγγελέας.

Το Δικαστήριο[26]
Πρόεδρος: Ανδρέας Αλετράς
Σύνεδροι: Αλέξανδρος Παπαγιάννης, Κωνσταντίνος Κουνουγέρης, Σπυρίδων Κόλλας, Ιωάννης Γραφανάκης
Εισαγγελέας: Μιχάλης Σγουρίτσας
Αναπληρωτής δικαστής: Γεώργιος Μπεκιαρίδης
Γραμματέας: Δημήτριος Γεωργαντίδης
Πολιτική αγωγή για το έγκλημα Σέιχ-Σου (Παναγιώτου): Όθων Γεωργιάδης
Πολιτική αγωγή για το έγκλημα της Μίκρας (οικογένεια Ραΐση): Νικόλαος Θ. Φουντεδάκης, Νικόλαος Τ. Φουντεδάκης
Υπεράσπιση: Μενέλαος Σαπουντζής, Δημήτρης Λάζος

Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η ανάκριση για τη δίκη αυτή ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 1963, ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο του 1964 και διεξάχθηκε από τον ανακριτή Ιωάννη Κιούση.

Κατηγορία: Δίκες
Ετικέτες: 1966, Φεβρουάριος 1966, Αλετράς, Γραφανάκης, Κόλλας, Κιούσης, Κουνουγέρης, Παπαγιάννης, Σγουρίτσας

11 Φεβρουαρίου 1966. 1η ημέρα δίκης.

Καλούνται για κατάθεση θύματα του δράκου. Η νοσοκόμα Φανή Τσαμπάζη καταθέτει:
"99% τον αποκλείω. 1% λέω ναι."[27]
Όπως δηλώνει, η ασφάλεια δεν την κάλεσε ποτέ στις αναπαραστάσεις που έγιναν.
"Γιατί δεν με κάλεσαν στον τόπο του εγκλήματος; Εκεί ακριβώς που πάλεψα με τον δολοφόνο της Πατρικίου; Αφού εγώ μόνο τον είχα δει και κινδύνευσε η ζωή μου από την πέτρα του, δεν ήταν απαραίτητη η παρουσία μου στην αυτοψία;"[21]

Στο αίτημα των Σαπουντζή και Λάζου να κληθούν οι ιατροδικαστές Ροβίθης και Ηλιάκης, οι οποίοι θα καταθέσουν σχετικά με την τρίτη ομάδα αίματος που βρέθηκε στον τόπο εγκλήματος της Μίκρας (και η οποία αναμφισβήτητα θα ανήκε στον δολοφόνο), ο εισαγγελέας συμφωνεί. Το δικαστήριο απορρίπτει το αίτημα και δηλώνει ότι αν το κρίνει απαραίτητο κατά την διάρκεια της δίκης, τότε θα το πράξει.

Δεν το έπραξε ποτέ.

Κατηγορία: Δίκες
Ετικέτες: 1966, Φεβρουάριος 1966, Τσαμπάζη, Ηλιάκης, Ροβίθης, Λάζος, Σαπουντζής, Έγκλημα της Μίκρας, Έγκλημα του Δημοτικού Νοσοκομείου, αναπαραστάσεις

12 Φεβρουαρίου 1966. 2η ημέρα δίκης.

Καλούνται για κατάθεση μάρτυρες από τον τόπο του Δημοτικού Νοσοκομείου. Στο αίτημα των Σαπουντζή και Λάζου να αναβληθεί η δίκη ώστε να γίνει πραγματογνωμοσύνη των τριχών που βρέθηκαν στο χέρι της Πατρικίου (οι οποίες κατά πάσα πιθανότητα ανήκουν στον δολοφόνο), ο εισαγγελέας συμφωνεί. Το δικαστήριο το απορρίπτει.

Καταθέτουν μάρτυρες που γνωρίζουν τον Παγκρατίδη. Αρκετοί από αυτούς του έδιναν χρήματα για να πάνε μαζί του από νεαρή ηλικία. Οι καταθέσεις τους από μόνες τους μπορούν να σχηματίσουν κατηγορίες για κακούργημα. Στο αίτημα των Σαπουντζή και Λάζου να κληθεί ως μάρτυρας ο Α. Λύτης, χημικός, ο οποίος κατά την ανάκριση κατέθεσε ότι αποπλάνησε τον Παγκρατίδη σε ηλικία 12 ετών, ο εισαγγελέας συμφωνεί. Το δικαστήριο το απορρίπτει.

Καταθέτουν οι εργοδότες του Παγκρατίδη. Ο Ι. Χαλεπλής, ακροβάτης και ιδιοκτήτης συγκροτήματος «Ο γύρος του θανάτου» δηλώνει ότι δούλευαν μαζί από τον Ιούλιο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1958. Τα τρία εγκλήματα του Σέιχ-Σου, της Μίκρας και του Δημοτικού νοσομομείου έγιναν μέσα στους μήνες Φεβρουάριο, Μάρτιο και Απρίλιο του 1959. Αυτήν την περίοδο, ο Παγκρατίδης έχει δηλώσει στην ανάκριση ότι δούλευε στο συγκρότημα του Ι. Τρικούπη στην Αθήνα. Ο ίδιος ο Ι. Τρικούπης, καλούμενος από τον ανακριτή κ. Κιούση, επαληθεύει τα λεγόμενα του Παγκρατίδη και δηλώνει ότι δούλευαν μαζί στον Πειραιά από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο του 1959.[26] Όταν οι Σαπουντζής και Λάζος ζητούν να κληθεί ως μάρτυρας ο Ι. Τρικούπης, ο μοναδικός μάρτυρας που μπορεί να προσφέρει άλλοθι στον κατηγορούμενο, εισαγγελέας και δικαστήριο συμφωνούν το αίτημα να απορρίφθει.

Κατηγορία: Δίκες
Ετικέτες: 1966, Φεβρουάριος 1966, Ιανουάριος 1959, Φεβρουάριος 1959, Μάρτιος 1959, Απρίλιος 1959, Πατρικίου, Λύτης, Τρικούπης, Χαλεπλής, Λάζος, Σαπουντζής, Κιούσης, Έγκλημα του Σέιχ Σου, Έγκλημα της Μίκρας, Έγκλημα του Δημοτικού Νοσοκομείου

13 Φεβρουαρίου 1966. 3η ημέρα δίκης.

Καταθέτει ο ψυχίατρος Διακογιάννης. Λέει πως ο Παγκρατίδης του ομολόγησε τα εγκληματά του αβίαστα, υπό τη συνεχή παρουσία του υπομοίραρχου Χαρίτου. Τον χαρακτηρίζει διψομανή, επειδή ο Αρίστος του ζητούσε συνέχεια νερό. Όταν ο Σαπουντζής εξηγεί και ουσιαστικά διορθώνει τον (ειδήμονα και επιστήμονα) κύριο Διακογιάννη ότι η διψομανία αναφέρεται και ως οινοπνευματίαση κι ότι, σαν όρος, ουδεμία σχέση έχει με το νερό αλλά με το ποτό, παρεμβαίνει ο πρόεδρος του δικαστηρίου προς τον μάρτυρα: "Απαγορεύω να απαντήσετε."

Καταθέτουν αστυνομικοί. Λένε ότι ο Παγκρατίδης είχε απ’ όλα, στρώμα, τρεις κουβέρτες, όσο νερό ήθελε (σε πλαστικό ποτήρι), φαγητό και τσιγάρα. Η υπεράσπιση αρχίζει να πιέζει, διαπιστώνοντας αντικρουόμενα στοιχεία σχετικά με τις αναπαραστάσεις, ανάμεσα στις αρχικές καταθέσεις στον ανακριτή Κιούση και τις τρέχουσες καταθέσεις των αστυνομικών επί του παρόντος δικαστηρίου. Δημιουργείται επεισόδιο μεταξύ του Σαπουντζή και του προέδρου Ανδρέα Αλετρά[29] και οι δικηγόροι του Παγκρατίδη αποχωρούν από το δικαστήριο, με τον Σαπουντζή να λέει:

"Λυπούμαι πολύ κ. πρόεδρε. Ο πρόεδρος δεν είναι μόνο για κουδούνια, δεν είμαστε χαμάληδες, λυπούμαι πολύ. Παραιτούμαι, δεν μπορώ να συνεχίσω."[30]

H δική διακόπτεται για την επόμενη μέρα.

Κατηγορία: Δίκες
Ετικέτες: 1966, Φεβρουάριος 1966, Αλετράς, Διακογιάννης, Χαρίτος, Λάζος, Σαπουντζής, αναπαραστάσεις

14 Φεβρουαρίου 1966. 4η ημέρα δίκης.

Οι Σαπουντζής και Λάζος δεν έχουν επιστρέψει. Το δικαστήριο ορίζει νέους δικηγόρους υπεράσπισης τους Α. Κατσαούνη και Ν. Γερογιάννη. Δίνεται μία ημέρα αναβολή για τη μελέτη της δικογραφίας.

Κατηγορία: Δίκες
Ετικέτες: 1966, Φεβρουάριος 1966, Γερογιάννης, Κατσαούνης, Λάζος, Σαπουντζής

15 Φεβρουαρίου 1966. 5η ημέρα δίκης.

Οι Σαπουντζής και Λάζος επιστρέφουν. Η δίκη του Παγκρατίδη διακόπτεται και στο εδώλιο κάθεται για λίγο, αντί αυτού, ο Σαπουντζής, ο οποίος απολογείται για τα λόγια που απηύθηνε προς τον πρόεδρο του δικαστηρίου, κ. Αλετρά, την προηγούμενη ημέρα. Τιμωρείται με ποινή επίπληξης.

Η δίκη συνεχίζεται. Οι αντικρουόμενες καταθέσεις των αστυνομικών, οι οποίοι άλλα είχαν πει στην ανάκριση και άλλα κατεθέτουν πλέον ενώπιον του δικαστηρίου, συνεχίζονται κατά τον ίδιον τρόπο.

Κατηγορία: Δίκες
Ετικέτες: 1966, Φεβρουάριος 1966, Αλετράς, Λάζος, Σαπουντζής

16 Φεβρουαρίου 1966. 6η ημέρα δίκης.

Προσκομίζεται καρτέλα αιμοδοσίας στο δικαστήριο με το όνομα «Παπαγκρατίδης» και φωτογραφία του Αρίστου.[31] Η φωτογραφία δεν είναι σφραγισμένη και ο Παγκρατίδης ισχυρίζεται ότι ποτέ δεν του ζητήθηκε φωτογραφία του (ήταν συχνός αιμοδότης και τότε οι αιμοδοσίες γίνονταν επί πληρωμή). Ανάμεσα στις ημερομηνίες αιμοδοσίας, αναγράφεται και ο Φεβρουάριος του 1959. Αυτή η καρτέλα τοποθετεί τον Παγκρατίδη στη Θεσσαλονίκη κατά τις ημερομηνίες των εγκλημάτων του Σέιχ-Σου. Στο αίτημα των Σαπουντζή και Λάζου να ζητηθούν τα οικονομικά βιβλία της τράπεζας αίματος ώστε να ελεγχθεί η υπογραφή του Παγκρατίδη στο διπλότυπο είσπραξης, εισαγγελέας και δικαστήριο συμφωνούν να απορρίφθεί.

Η εξέταση των μαρτύρων ολοκληρώνεται. Οι Σαπουντζής και Λάζος υποβάλλουν άλλο ένα αίτημα, αυτό της αναρμοδιότητας του δικαστηρίου, καθώς κατά τη γνώμη τους δεν έχει αποδειχθεί επικρατέστερη η πράξη της ληστείας αλλά αυτή της ανθρωποκτονίας, και επομένως η υπόθεση του Παγκρατίδη θα πρέπει να δικασθεί ενώπιον Κακουργοδικείου. Άλλο ένα αίτημά τους -το τελικό- που απορρίπτεται.

Μετά και από αυτή την απόρριψη, οι συνήγοροι του Αριστείδη Παγκρατίδη για δεύτερη (οριστική) φορά μέσα σε τρεις ημέρες, αποχωρούν από το δικαστήριο δηλώνοντας πως αισθάνονται ότι δεν έχουν όλα τα μέσα για να υπερασπιστούν τον πελάτη τους δεδομένου ότι απορρίφθηκαν ουσιώδεις αιτήσεις και δεν μπορούν να επωμιστούν την ευθύνη της υπεράσπισης.[31]

Κατηγορία: Δίκες
Ετικέτες: 1966, Φεβρουάριος 1966, Λάζος, Σαπουντζής

17 Φεβρουαρίου 1966. 7η ημέρα δίκης.

Οι Σαπουντζής και Λάζος δεν επιστρέφουν. Διορίζονται ξανά νέοι δικηγόροι υπεράσπισης του Παγκρατίδη οι Α. Κατσαούνης και Ν. Γερογιάννης. Ζητούν πενταήμερη αναβολή για να μελετήσουν την δικογραφία, με τους ίδιους «να βρίσκονται σε δυσχερέστατη θέση, καθώς η εξέταση των μαρτύρων έχει τελειώσει.»

Κατηγορία: Δίκες
Ετικέτες: 1966, Φεβρουάριος 1966, Γερογιάννης, Κατσαούνης, Λάζος, Σαπουντζής

22 Φεβρουαρίου 1966. 8η ημέρα δίκης.

Ημέρα της απολογίας του Αριστείδη Παγκρατίδη. Ο ίδιος αρνείται να απολογηθεί.

«Δεν έχω τους συνηγόρους μου.»

Ο εισαγγελέας, κατά την αγόρευσή του, δηλώνει πως θεωρεί ότι η πρόθεση ανθρωποκτονίας υπερτερεί αυτή της ληστείας και ότι το Πενταμελές Εφετείο είναι αναρμόδιο να δικάσει την υπόθεση αυτή, η οποία θα πρέπει να εκδικαστεί σε Κακουργοδικείο. Το δικαστήριο αποσύρεται και μετά από μία ώρα και ένα τέταρτο επιστρέφει για να κρίνει τον Παγκρατίδη ένοχο και να δηλώσει ότι δεν τίθεται θέμα αναρμοδιότητάς του, απορρίπτοντας ουσιαστικά την πρόταση του εισαγγελέα.

Ο εισαγγελέας επανέρχεται για να προτείνει ποινή ισόβιας κάθειρξης στον κατηγορούμενο, ουσιαστικά προβάλλοντας την μετεφηβική ηλικία ως ελαφρυντικό, δεδομένου του ότι ο Παγκρατίδης την εποχή των εγκλημάτων ήταν 18-19 χρονών. Το δικαστήριο αυτή τη φορά αποσύρεται για ένα τέταρτο της ώρας και όταν επιστρέφει, ανακοινώνει την ποινή, απορρίπτοντας ουσιαστικά και αυτήν την πρόταση του εισαγγελέα: τετράκις εις θάνατον.

Κατηγορία: Δίκες
Ετικέτες: 1966, Φεβρουάριος 1966, Σγουρίτσας

Οκτώβριος – Δεκέμβριος 1966. Δολοφονία Λαμπράκη. Η δίκη.

Από τις 3 Οκτωβρίου έως την 28η Δεκεμβρίου 1966 εξελίσσεται στο Κακουργοδικείο Θεσσαλονίκης η δίκη για τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη.
Όλοι οι αξιωματικοί της χωροφυλακής που δικάζονται για παράβαση καθήκοντος κρίνονται αθώοι παμψηφεί.[35]

Το Δικαστήριο
Πρόεδρος: Ιωάννης Γραφανάκης
Σύνεδροι: Β. Λαμπρίδης, Ε. Χριστοφορίδης
Εισαγγελέας: Π. Δελαπόρτας
Ένορκοι: Β. Αντωνιάδης, Θ. Αργυρίου, Μ. Αρτακιανού, Ι. Αστερίου, Μ. Βαλαγεώργη, Α. Γραικός, Α. Καρύδα, Ν. Οικονόμου, Σ. Σαββίδης, Δ. Τούσας
Αναπληρωματικοί Ένορκοι: Ι. Λιάτσης, Ε. Σεμπής

Κατηγορία: Λαμπράκης, Δίκες
Ετικέτες: 1966, Οκτώβριος 1966, Νοέμβριος 1966, Δεκέμβριος 1966, Αρτακιανού, Αργυρίου, Αστερίου, Αντωνιάδης, Βαλαγεώργη, Γραφανάκης, Γραικός, Δελαπόρτας, Καρύδα, Λαμπρίδης, Λιάτσης, Οικονόμου, Σαββίδης, Σεμπής, Τούσας, Ε. Χριστοφορίδης