Βλέπετε όλες τις δημοσιεύσεις σχετικά με την ετικέτα "Αλετράς"
Ανδρέας Αλετράς
Εφέτης και πρόεδρος του πενταμελούς Εφετείου ενώπιον του οποίου παρουσιάστηκε ο Αριστείδης Παγκρατίδης ως κατηγορούμενος για τα εγκλήματα του "Δράκου" του Σέιχ-Σου (1966). Ψήφισε υπέρ της καταδίκης του τετράκις εις θάνατον.
Η δίκη του «Δράκου». Το δικαστήριο.
Ο Παγκρατίδης δικάζεται ενώπιον του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης με κατηγορίες για 4 ληστείες «μετ’ ιδιαιτέρος σκληρότητας» και μία απόπειρα. Όπως εξηγεί ο Κωνσταντίνος Λογοθέτης στο βιβλίο του «Παγκρατίδης, είς θάνατον τετράκις…» η διαφορά αυτού του δικαστηρίου σε σχέση με εκείνο στο οποίο δικάστηκε η υπόθεση του ορφανοτροφειου, είναι ότι δεν συμμετέχουν καθόλου οι λαϊκοί δικαστές, γνωστοί και ως ένορκοι. Μπορεί κάποιος να διαβάσει αναλυτικά τα πρακτικά και τις μαρτυρίες της δίκης αυτής στο βιβλίο του Κώστα Τσαρούχα "Υπόθεση Παγκρατίδη, Ένοχος ή Αθώος;", αλλά και στο βιβλίο του Κώστα Παπαϊωάννου "Ο ‘Δράκος’ του Σέιχ-Σου, Ένας αθώος στο απόσπασμα".
Στην ενότητα της δίκης στο παρόν ιστολόγιο την οποία προσπαθώ να σκιαγραφήσω άκρως περιπληπτικά, μέρα με τη μέρα με βάση τα παραπάνω βιβλία, θα σημειωθούν μερικά μόνο από τα αιτήματα των δικηγόρων του Παγκρατίδη κ. Σαπουντζή και κ. Λάζο. Θα σημειωθεί επίσης πως στο σύνολό τους, από την αρχή μέχρι το τέλος αυτής της δίκης, απορρίπτονται όλα τα αιτήματα της υπεράσπισης του Αριστείδη Παγκρατίδη, ακόμη και αυτά με τα οποία συμφωνούσε ο εισαγγελέας.
Το Δικαστήριο[26]
Πρόεδρος: Ανδρέας Αλετράς
Σύνεδροι: Αλέξανδρος Παπαγιάννης, Κωνσταντίνος Κουνουγέρης, Σπυρίδων Κόλλας, Ιωάννης Γραφανάκης
Εισαγγελέας: Μιχάλης Σγουρίτσας
Αναπληρωτής δικαστής: Γεώργιος Μπεκιαρίδης
Γραμματέας: Δημήτριος Γεωργαντίδης
Πολιτική αγωγή για το έγκλημα Σέιχ-Σου (Παναγιώτου): Όθων Γεωργιάδης
Πολιτική αγωγή για το έγκλημα της Μίκρας (οικογένεια Ραΐση): Νικόλαος Θ. Φουντεδάκης, Νικόλαος Τ. Φουντεδάκης
Υπεράσπιση: Μενέλαος Σαπουντζής, Δημήτρης Λάζος
Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η ανάκριση για τη δίκη αυτή ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 1963, ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο του 1964 και διεξάχθηκε από τον ανακριτή Ιωάννη Κιούση.
13 Φεβρουαρίου 1966. 3η ημέρα δίκης.
Καταθέτει ο ψυχίατρος Διακογιάννης. Λέει πως ο Παγκρατίδης του ομολόγησε τα εγκληματά του αβίαστα, υπό τη συνεχή παρουσία του υπομοίραρχου Χαρίτου. Τον χαρακτηρίζει διψομανή, επειδή ο Αρίστος του ζητούσε συνέχεια νερό. Όταν ο Σαπουντζής εξηγεί και ουσιαστικά διορθώνει τον (ειδήμονα και επιστήμονα) κύριο Διακογιάννη ότι η διψομανία αναφέρεται και ως οινοπνευματίαση κι ότι, σαν όρος, ουδεμία σχέση έχει με το νερό αλλά με το ποτό, παρεμβαίνει ο πρόεδρος του δικαστηρίου προς τον μάρτυρα: "Απαγορεύω να απαντήσετε."
Καταθέτουν αστυνομικοί. Λένε ότι ο Παγκρατίδης είχε απ’ όλα, στρώμα, τρεις κουβέρτες, όσο νερό ήθελε (σε πλαστικό ποτήρι), φαγητό και τσιγάρα. Η υπεράσπιση αρχίζει να πιέζει, διαπιστώνοντας αντικρουόμενα στοιχεία σχετικά με τις αναπαραστάσεις, ανάμεσα στις αρχικές καταθέσεις στον ανακριτή Κιούση και τις τρέχουσες καταθέσεις των αστυνομικών επί του παρόντος δικαστηρίου. Δημιουργείται επεισόδιο μεταξύ του Σαπουντζή και του προέδρου Ανδρέα Αλετρά[29] και οι δικηγόροι του Παγκρατίδη αποχωρούν από το δικαστήριο, με τον Σαπουντζή να λέει:
"Λυπούμαι πολύ κ. πρόεδρε. Ο πρόεδρος δεν είναι μόνο για κουδούνια, δεν είμαστε χαμάληδες, λυπούμαι πολύ. Παραιτούμαι, δεν μπορώ να συνεχίσω."[30]
H δική διακόπτεται για την επόμενη μέρα.
15 Φεβρουαρίου 1966. 5η ημέρα δίκης.
Οι Σαπουντζής και Λάζος επιστρέφουν. Η δίκη του Παγκρατίδη διακόπτεται και στο εδώλιο κάθεται για λίγο, αντί αυτού, ο Σαπουντζής, ο οποίος απολογείται για τα λόγια που απηύθηνε προς τον πρόεδρο του δικαστηρίου, κ. Αλετρά, την προηγούμενη ημέρα. Τιμωρείται με ποινή επίπληξης.
Η δίκη συνεχίζεται. Οι αντικρουόμενες καταθέσεις των αστυνομικών, οι οποίοι άλλα είχαν πει στην ανάκριση και άλλα κατεθέτουν πλέον ενώπιον του δικαστηρίου, συνεχίζονται κατά τον ίδιον τρόπο.