Βλέπετε όλες τις δημοσιεύσεις σχετικά με την ετικέτα "Σγουρίτσας"
Η δίκη του «Δράκου». Το δικαστήριο.
Ο Παγκρατίδης δικάζεται ενώπιον του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης με κατηγορίες για 4 ληστείες «μετ’ ιδιαιτέρος σκληρότητας» και μία απόπειρα. Όπως εξηγεί ο Κωνσταντίνος Λογοθέτης στο βιβλίο του «Παγκρατίδης, είς θάνατον τετράκις…» η διαφορά αυτού του δικαστηρίου σε σχέση με εκείνο στο οποίο δικάστηκε η υπόθεση του ορφανοτροφειου, είναι ότι δεν συμμετέχουν καθόλου οι λαϊκοί δικαστές, γνωστοί και ως ένορκοι. Μπορεί κάποιος να διαβάσει αναλυτικά τα πρακτικά και τις μαρτυρίες της δίκης αυτής στο βιβλίο του Κώστα Τσαρούχα "Υπόθεση Παγκρατίδη, Ένοχος ή Αθώος;", αλλά και στο βιβλίο του Κώστα Παπαϊωάννου "Ο ‘Δράκος’ του Σέιχ-Σου, Ένας αθώος στο απόσπασμα".
Στην ενότητα της δίκης στο παρόν ιστολόγιο την οποία προσπαθώ να σκιαγραφήσω άκρως περιπληπτικά, μέρα με τη μέρα με βάση τα παραπάνω βιβλία, θα σημειωθούν μερικά μόνο από τα αιτήματα των δικηγόρων του Παγκρατίδη κ. Σαπουντζή και κ. Λάζο. Θα σημειωθεί επίσης πως στο σύνολό τους, από την αρχή μέχρι το τέλος αυτής της δίκης, απορρίπτονται όλα τα αιτήματα της υπεράσπισης του Αριστείδη Παγκρατίδη, ακόμη και αυτά με τα οποία συμφωνούσε ο εισαγγελέας.
Το Δικαστήριο[26]
Πρόεδρος: Ανδρέας Αλετράς
Σύνεδροι: Αλέξανδρος Παπαγιάννης, Κωνσταντίνος Κουνουγέρης, Σπυρίδων Κόλλας, Ιωάννης Γραφανάκης
Εισαγγελέας: Μιχάλης Σγουρίτσας
Αναπληρωτής δικαστής: Γεώργιος Μπεκιαρίδης
Γραμματέας: Δημήτριος Γεωργαντίδης
Πολιτική αγωγή για το έγκλημα Σέιχ-Σου (Παναγιώτου): Όθων Γεωργιάδης
Πολιτική αγωγή για το έγκλημα της Μίκρας (οικογένεια Ραΐση): Νικόλαος Θ. Φουντεδάκης, Νικόλαος Τ. Φουντεδάκης
Υπεράσπιση: Μενέλαος Σαπουντζής, Δημήτρης Λάζος
Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η ανάκριση για τη δίκη αυτή ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 1963, ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο του 1964 και διεξάχθηκε από τον ανακριτή Ιωάννη Κιούση.
22 Φεβρουαρίου 1966. 8η ημέρα δίκης.
Ημέρα της απολογίας του Αριστείδη Παγκρατίδη. Ο ίδιος αρνείται να απολογηθεί.
«Δεν έχω τους συνηγόρους μου.»
Ο εισαγγελέας, κατά την αγόρευσή του, δηλώνει πως θεωρεί ότι η πρόθεση ανθρωποκτονίας υπερτερεί αυτή της ληστείας και ότι το Πενταμελές Εφετείο είναι αναρμόδιο να δικάσει την υπόθεση αυτή, η οποία θα πρέπει να εκδικαστεί σε Κακουργοδικείο. Το δικαστήριο αποσύρεται και μετά από μία ώρα και ένα τέταρτο επιστρέφει για να κρίνει τον Παγκρατίδη ένοχο και να δηλώσει ότι δεν τίθεται θέμα αναρμοδιότητάς του, απορρίπτοντας ουσιαστικά την πρόταση του εισαγγελέα.
Ο εισαγγελέας επανέρχεται για να προτείνει ποινή ισόβιας κάθειρξης στον κατηγορούμενο, ουσιαστικά προβάλλοντας την μετεφηβική ηλικία ως ελαφρυντικό, δεδομένου του ότι ο Παγκρατίδης την εποχή των εγκλημάτων ήταν 18-19 χρονών. Το δικαστήριο αυτή τη φορά αποσύρεται για ένα τέταρτο της ώρας και όταν επιστρέφει, ανακοινώνει την ποινή, απορρίπτοντας ουσιαστικά και αυτήν την πρόταση του εισαγγελέα: τετράκις εις θάνατον.