Βλέπετε όλες τις δημοσιεύσεις σχετικά με την ετικέτα "Διακογιάννης"
Αγαπητός Διακογιάννης
Υφηγητής Ψυχιατρικής και Νευρολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Είχε τρεις συναντήσεις με τον Αριστείδη Παγκρατίδη.
Η πρώτη ήταν το πρώτο βράδυ της προανάκρισης στην ασφάλεια, μετά την επίθεσή του Παγκρατίδη στο Ορφανοτροφείο (7 Δεκεμβρίου 1963), όπου του ζητήθηκε υπηρεσιακώς να πάει ο ίδιος στο Αστυνομικό τμήμα κατά την διάρκεια της ανάκρισης.
Η δεύτερη συνάντηση πραγματοποιήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1963 κατά τον ίδιο τρόπο, δηλαδή ξανά μέσω της μετάβασης του ψυχίατρου στο αστυνομικό τμήμα.
Η τρίτη συνάντηση πραγματοποήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1963 στην κλινική του Διακογιάννη για χάριν ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος που έπρεπε να γίνει στον Παγκρατίδη, προκειμένου να συνταχθεί η έκθεση πραγματογνωμοσύνης.
Ο Διακογιάννης ουδέποτε έμεινε μόνος με τον Παγκρατίδη (ο οποίος φορούσε συνεχώς χειροπέδες) κατά τη διάρκεια όλων αυτών των ψυχιατρικών αξιολογήσεων. Όλες οι συναντήσεις, ακόμη και το εγκεφαλογράφημα που έγινε εντός του ιατρικού του εργαστηρίου, πραγματοποιήθηκαν παρουσία αστυνομικών και μάλιστα ανακριτών του Παγκρατίδη στην ασφάλεια, όπως ο Κλωνάρης και ο Χαρίτος.
Σάββατο 7 Δεκεμβρίου 1963. 1η ημέρα στην ασφάλεια. Σύλληψη.
Στις 5 η ώρα το πρωί ο Παγκρατίδης συλλάμβάνεται στο σπίτι του από τον υπομοίραρχο Κανελλακόπουλο. Οδηγείται κατευθείαν στο ορφανοτροφείο Μ. Αλέξανδρος όπου αναγνωρίζεται από τη μικρή Αικατερίνη Σούρλα και τον οδηγό λεωφορείου και ομολογεί την πράξη του. Παρουσία του εισαγγελέα Μπούτη υπογράφει την ομολογία του. Στη συνέχεια οδηγείται στη Γενική Ασφάλεια Θεσσαλονίκης. Το απόγευμα ξεκινούν ανακρίσεις από τους μοίραρχο Χαρίτο και υπομοίραρχο Κλωνάρη. Κατά τη διάρκεια μίας ανάκρισης παρόν ήταν και ο ψυχίατρος Διακογιάννης. Δεν συντάσσεται καμμία έκθεση από την επίσκεψη του συγκεκριμένου. Ο Παγκρατίδης εξιστορεί τη ζωή του από τα παιδικά του χρόνια και ονοματίζει ανθρώπους οι οποίοι ασελγούσαν επάνω του από την ηλικία των 12 χρονών προκειμένου, όταν δεν έβρισκε δουλειά, να του δώσουν 10-20 δραχμές και σε μία συγκεκριμένη περίπτωση, ένα πιάτο φασολάδα.
Δεμένος διαρκώς με χειροπέδες από την ώρα της σύλληψής του, κλείνεται σε ένα παλιό λουτρό (κρατητήριο) με πλακάκια, σωλήνες που στάζουν και μία τρύπα στον τοίχο απ’ όπου μπαίνει κρύος αέρας. Χωρίς στρώμα, του παρέχεται μία υγρή κουβέρτα.
Δεν ειδοποιούνται δικηγόροι ή συγγενείς του. Στερείται νερό και φαγητό.
Σάββατο 14 Δεκεμβρίου 1963. 8η ημέρα στην ασφάλεια. Κι άλλες αναπαραστάσεις.
Ενώ τα πρωτοσέλιδα αυτής της ημέρας ασχολούνται με την βρώμικη ηγεσία της χωροφυλακής Β. Ελλάδος, ο αστυνομικός διευθυντής Κρέτσας, αντικαταστάτης του διωκόμενου από την δικαιοσύνη Καμουτσή, σπεύδει να ανακοινώσει στις 12 το μεσημέρι της ίδιας ημέρας ότι η αστυνομία έχει στα χέρια της τον δράκο του Σέιχ-Σου.
Σχεδόν την ίδια ώρα και χωρίς να γνωρίζει ότι ο αδερφός του ήταν ήδη το πρωτοσέλιδο της επόμενης ημέρας, ο Παγκράτης Παγκρατίδης καταφέρνει να δει επί τέλους τον Αρίστο παρουσία των δικηγόρων του, μετά από πολλαπλές αρνήσεις της αστυνομίας να επιτρέψει την επικοινωνία μεταξύ τους όλες τις προηγούμενες ημέρες. Η αστυνομικοί επιτρέπουν στους δικηγόρους του να κάνουν μόνον ερωτήσεις που αφορούν την υγεία του. Ο ίδιος τους ρωτάει αν είναι καλά η μάνα του κι ο αδερφός του. Ύστερα, συνοδεία αστυνομικών, αποχωρεί. Αυτή είναι η πρώτη συνάντηση του Παγκρατίδη με τους συνηγόρους του μετά από 8 ημέρες κράτησης στην ασφάλεια.
Το ίδιο απόγευμα ο Παγκρατίδης οδηγείται υποβασταζόμενος στις τελευταίες αναπαραστάσεις των εγκλημάτων χωρίς την παρουσία των συνηγόρων του που είχε συναντήσει λίγες ώρες πιο πριν. Στο μεταξύ, οι συνήγοροί του έκπληκτοι διαβάζουν στις απογευματινές εφημερίδες ότι ο πελάτης τους έχει ομολογήσει τα εγκλήματα του Σέιχ-Σου.[16] Διαμαρτύρονται στον εισαγγελέα Αθανασόπουλο ο οποίος τους πληροφορεί ότι ο Παγκρατίδης έχει ομολογήσει, έχουν γίνει οι αναπαραστάσεις και έχει σχηματιστεί η δικογραφία. Διαμαρτύρονται έντονα και στον Τζαβάρα, καταφέρνοντας έτσι να ξαναπάνε στην ασφάλεια την ώρα που ο Παγκρατίδης επιστρέφει από τις αναπαραστάσεις, στις 7 το απόγευμα. Εκεί παραδέχεται ενώπιόν τους ότι αυτός είναι ο δράκος.
«Αν μπορούσα, ας έκανα και διαφορετικά. Εκείνοι θα έφευγαν, εγώ θα έμενα εκεί.»
Αργότερα οδηγείται (για δεύτερη φορά) προς ψυχιατρική εξέταση από τον Α. Διακογιάννη, ο οποίος αφού πρώτα του ανακοινώνει ότι είναι ανισόρροπος όπως φαίνεται από την επίθεση στο Ορφανοτροφείο, μετά ακούει εκείνα που ο Παγκρατίδης έχει μάθει να επαναλαμβάνει όλες αυτές τις ημέρες (και νύχτες) στην ασφάλεια.
Αυτό είναι το πρώτο βράδυ που του δίνουν στρώμα, φαγητό, όσο νερό θέλει και τσιγάρα.
16 Δεκεμβρίου 1963. Μετάβαση στον εισαγγελέα.
Τις πρωινές ώρες, ο Παγκρατίδης οδηγείται σε κλινική, όπου του γίνεται εγκεφαλογράφημα από τον γιατρό Διακογιάννη παρουσία αστυνομικών (η τρίτη συνάντησή τους που πραγματοποιείται συνεχούς παρουσίας αστυνομίας). Κατά τη διάρκεια αυτού ο Κλωνάρης του ψυθιρίζει στο αυτί τα ονόματα των δολοφονηθέντων θυμάτων του δράκου, με εντολή του γιατρού.[29] Στη συνέχεια παρουσιάζεται στον εισαγγελέα Παπαντωνίου και μετά στο γραφείο του ανακριτή Ιωάννη Κιούση. Ο Κιούσης δίνει εντολή να του βγάλουν τις χειροπέδες και να φύγουν όλοι από το γραφείο του.
Για πρώτη φορά μετά από 9 ημέρες, ο Παγκρατίδης βρίσκεται κάπου χωρίς την παρουσία οποιουδήποτε αστυνομικού γύρω του. Ανακαλεί όλα όσα έχει πει για τα εγκλήματα του δράκου, δηλαδή αυτά του Σέιχ-Σου, της Μίκρας και του Δημοτικού Νοσοκομείου. Ο ανακριτής κ. Κιούσης, παρά τις έντονες προσπάθειες του Χαρίτου να επιστρέψει ο Παγκρατίδης στην Ασφάλεια, δίνει εντολή να τον μεταφέρουν στο Τμήμα Μεταγωγών. Εκεί ο Παγκρατίδης ζητάει να δει τους δικηγόρους του και παρακαλεί για την βοήθειά τους. Δεν επιστρέφει ξανά στην Ασφάλεια. Του δίνονται δύο 48ωρες προθεσμίες για την απολογία του στον ανακριτή Κιούση.
13 Φεβρουαρίου 1966. 3η ημέρα δίκης.
Καταθέτει ο ψυχίατρος Διακογιάννης. Λέει πως ο Παγκρατίδης του ομολόγησε τα εγκληματά του αβίαστα, υπό τη συνεχή παρουσία του υπομοίραρχου Χαρίτου. Τον χαρακτηρίζει διψομανή, επειδή ο Αρίστος του ζητούσε συνέχεια νερό. Όταν ο Σαπουντζής εξηγεί και ουσιαστικά διορθώνει τον (ειδήμονα και επιστήμονα) κύριο Διακογιάννη ότι η διψομανία αναφέρεται και ως οινοπνευματίαση κι ότι, σαν όρος, ουδεμία σχέση έχει με το νερό αλλά με το ποτό, παρεμβαίνει ο πρόεδρος του δικαστηρίου προς τον μάρτυρα: "Απαγορεύω να απαντήσετε."
Καταθέτουν αστυνομικοί. Λένε ότι ο Παγκρατίδης είχε απ’ όλα, στρώμα, τρεις κουβέρτες, όσο νερό ήθελε (σε πλαστικό ποτήρι), φαγητό και τσιγάρα. Η υπεράσπιση αρχίζει να πιέζει, διαπιστώνοντας αντικρουόμενα στοιχεία σχετικά με τις αναπαραστάσεις, ανάμεσα στις αρχικές καταθέσεις στον ανακριτή Κιούση και τις τρέχουσες καταθέσεις των αστυνομικών επί του παρόντος δικαστηρίου. Δημιουργείται επεισόδιο μεταξύ του Σαπουντζή και του προέδρου Ανδρέα Αλετρά[29] και οι δικηγόροι του Παγκρατίδη αποχωρούν από το δικαστήριο, με τον Σαπουντζή να λέει:
"Λυπούμαι πολύ κ. πρόεδρε. Ο πρόεδρος δεν είναι μόνο για κουδούνια, δεν είμαστε χαμάληδες, λυπούμαι πολύ. Παραιτούμαι, δεν μπορώ να συνεχίσω."[30]
H δική διακόπτεται για την επόμενη μέρα.