Βλέπετε όλες τις δημοσιεύσεις σχετικά με την ετικέτα "Χαρίτος"

Σάββατο 7 Δεκεμβρίου 1963. 1η ημέρα στην ασφάλεια. Σύλληψη.

Στις 5 η ώρα το πρωί ο Παγκρατίδης συλλάμβάνεται στο σπίτι του από τον υπομοίραρχο Κανελλακόπουλο. Οδηγείται κατευθείαν στο ορφανοτροφείο Μ. Αλέξανδρος όπου αναγνωρίζεται από τη μικρή Αικατερίνη Σούρλα και τον οδηγό λεωφορείου και ομολογεί την πράξη του. Παρουσία του εισαγγελέα Μπούτη υπογράφει την ομολογία του. Στη συνέχεια οδηγείται στη Γενική Ασφάλεια Θεσσαλονίκης. Το απόγευμα ξεκινούν ανακρίσεις από τους μοίραρχο Χαρίτο και υπομοίραρχο Κλωνάρη. Κατά τη διάρκεια μίας ανάκρισης παρόν ήταν και ο ψυχίατρος Διακογιάννης. Δεν συντάσσεται καμμία έκθεση από την επίσκεψη του συγκεκριμένου. Ο Παγκρατίδης εξιστορεί τη ζωή του από τα παιδικά του χρόνια και ονοματίζει ανθρώπους οι οποίοι ασελγούσαν επάνω του από την ηλικία των 12 χρονών προκειμένου, όταν δεν έβρισκε δουλειά, να του δώσουν 10-20 δραχμές και σε μία συγκεκριμένη περίπτωση, ένα πιάτο φασολάδα.

Δεμένος διαρκώς με χειροπέδες από την ώρα της σύλληψής του, κλείνεται σε ένα παλιό λουτρό (κρατητήριο) με πλακάκια, σωλήνες που στάζουν και μία τρύπα στον τοίχο απ’ όπου μπαίνει κρύος αέρας. Χωρίς στρώμα, του παρέχεται μία υγρή κουβέρτα.

Δεν ειδοποιούνται δικηγόροι ή συγγενείς του. Στερείται νερό και φαγητό.

Κατηγορία: Ασφάλεια
Ετικέτες: 1963, Δεκέμβριος 1963, σύλληψη, Διακογιάννης, Κανελλακόπουλος, Κλωνάρης, Μπούτης, Χαρίτος, Σούρλα, Επίθεση στο Ορφανοτροφείο

Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 1963. 4η ημέρα στην ασφάλεια. 2η απολογία.

Και πάλι σχετικά με την επίθεση στο Ορφανοτροφείο, ο Παγκρατίδης δίνει μια συμπληρωματική απολογία λέγοντας ότι δεν έβγαλε την πέτρα από το σακάκι του ώστε να χτυπήσει τη μικρή Σούρλα στο κεφάλι και να την βιάσει γιατί δεν υπήρχε ανάγκη. Τις ίδιες πράξεις όμως, συμπληρώνει, έχει ενεργήσει στο παρελθόν και συγκεκριμένα πριν πάει στρατιώτης. Σε ερωτήσεις των αστυνομικών για ποιές πράξεις μιλάει, αρνείται να συνεχίσει.

Ο Παγκρατίδης συνεχίζει να στερείται νερό και φαγητό. Εξακολουθεί να μην έχει έρθει σε οποιαδήποτε επικοινωνία με τους οικείους ή τους δικηγόρους του.

Η δεύτερη απολογία γίνεται παρουσία των:
διοικητή Γενικής Ασφαλείας, αντισυνταγματάρχη Νικολάου Τζαβάρα,
β’ ανακριτικού υπαλλήλου, ταγματάρχη Σπυρίδων Σταθουλόπουλου.

Στο περιθώριο αυτής της απολογίας φαίνεται να διαγράφεται το όνομα του Σταθουλόπουλου και να αντικαθίσταται από το όνομα του μοίραρχου Αλέξανδρου Χαρίτου. Ο γραφικός χαρακτήρας της απολογίας ανήκει στον υπομοίραρχο Κωνσταντίνο Κλωνάρη.[24]

Κατηγορία: Ασφάλεια
Ετικέτες: 1963, Δεκέμβριος 1963, Αθανασόπουλος, Τζαβάρας, Σταθουλόπουλος, Χαρίτος, Κλωνάρης, Σούρλα, Επίθεση στο Ορφανοτροφείο, απολογίες

Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου 1963. 5η ημέρα στην ασφάλεια. 3η απολογία. Ξεκινούν οι αναπαραστάσεις.

Ο Παγκρατίδης επιχειρεί να πιεί το γεμάτο σαπουνάδες νερό του κουρέα που έχει πάει να τον κουρέψει. Θύματα του δράκου καλούνται να πάνε στο τμήμα ώστε να γίνει η αναγνώριση (ανάμεσά τους και η νοσοκόμα Τσαμπάζη που βρέθηκε και συνομίλήσε πρόσωπο με πρόσωπο με το δράκο), αλλά το αποτέλεσμα είναι αρνητικό. Την ίδια μέρα καλούνται στο τμήμα ο αδερφός και η μητέρα του Παγκρατίδη μεμονωμένα, χωρίς να γνωρίζουν ο ένας την επίσκεψη του άλλου που γίνονται σε διαφορετικά δωμάτια. Η μητέρα του Παγκρατίδη, όταν βλέπει τον γιό της λιποθυμάει. Εκείνη την ώρα οδηγείται στο δωμάτιο ο αδερφός, ο οποίος βλέποντας την μάνα του λιπόθυμη, την παίρνει και την πηγαίνει στο σπίτι της χωρίς να έρθει σε καμμία επαφή με τον αδερφό του.

Ο Παγκρατίδης όπως αργότερα θα πει στον ανακριτή Ιωάννη Κιούση, βλέποντας την μάνα του μέσα στην ασφάλεια, πιστεύει στις απειλές των Κλωνάρη και Χαρίτου ότι θα κατηγορήσουν την μητέρα και τον αδερφό του σαν συνεργούς. «Άρχισαν να μου υπόσχονται, μπροστά στον εισαγγελέα, ότι αν ομολογήσω ότι είμαι ο Δράκος του Σέιχ-Σου, στο χέρι τους είναι να με γλυτώσουν με δυο χρόνια φυλακή στην Κασσάνδρα. Ο εισαγγελεύς [Αθανασόπουλος] μου έλεγε: ‘Μη φοβάσαι, ήσουν μικρός και θα σε γλυτώσουμε.‘»

Την ίδια μέρα ο Παγκρατίδης δίνει την τρίτη απολογία του, στην οποία ομολογεί και τα τρία εγκληματα του Σέιχ-Σου, της Μίκρας και του Δημοτικού Νοσοκομείου. Οι ανακρίβειες είναι πολλές και οι περιγραφές οφθαλμοφανώς ασύνδετες με τα εγκλήματα του δράκου. Το ίδιο ακριβώς γίνεται με τις τρεις αναπαραστάσεις που πραγματοποιούνται την ίδια ημέρα. Ο Παγκρατίδης στα εγκλήματα της Μίκρας και του Σέιχ-Σού δείχνει διαφορετικές τοποθεσίες από τις πραγματικές, στην πρώτη μάλιστα υποδεικνύει ένα σχεδόν εκ διαμέτρου αντίθετο σημείο από τον τόπο του εγκλήματος. Στο δε έγκλημα του Νοσοκομείου δηλώνει ότι βιάζει την Πατρικίου αφού πρώτα της σκίζει την στολή της νοσοκόμας που εκείνη φορούσε. Η Πατρικίου όχι μόνο δεν ήταν νοσοκόμα (ήταν η μοδίστρα του νοσοκομείου), αλλά τα ρούχα της βρέθηκαν άθικτα μετά τη δολοφονία της και στην ιατροδικαστική εξέταση βρέθηκε παρθένα.

Η τρίτη απολογία του Παγκρατίδη δόδηκε στις 8:30 το βράδυ. Οι αναπαραστάσεις πραγματοποιήθηκαν στις 5-7 το απόγευμα, δηλαδή τρεισήμισι ώρες ΠΡΙΝ την απολογία του.

Ο Παγκρατίδης συνεχίζει να στερείται νερό και φαγητό. Αυτή τη φορά μάλιστα, για τιμωρία, σύμφωνα με τα λεγόμενά του στον ανακριτή Ιωάννη Κιούση, του δίνουν να φάει παξιμάδια και τον βάζουν να κάτσει όρθιος επί ώρα δίπλα σε μία σόμπα. Εξακολουθεί να μην έχει έρθει σε οποιαδήποτε επικοινωνία με τους οικείους ή τους δικηγόρους του.

Η τρίτη απολογία γίνεται παρουσία των:
διοικητή Γενικής Ασφαλείας, αντισυνταγματάρχη Νικολάου Τζαβάρα,
β’ ανακριτικού υπαλλήλου, ταγματάρχη Σπυρίδων Σταθουλόπουλου.

Στο περιθώριο αυτής της απολογίας φαίνεται να διαγράφεται το όνομα του Σταθουλόπουλου και να αντικαθίσταται από το όνομα του μοίραρχου Αλέξανδρου Χαρίτου. Ο γραφικός χαρακτήρας της απολογίας ανήκει στον υπομοίραρχο Κωνσταντίνο Κλωνάρη.[24]

Κατηγορία: Ασφάλεια
Ετικέτες: 1963, Δεκέμβριος 1963, Αθανασόπουλος, Τζαβάρας, Σταθουλόπουλος, Χαρίτος, Κλωνάρης, Κιούσης, Πατρικίου, Τσαμπάζη, Έγκλημα του Σέιχ Σου, Έγκλημα της Μίκρας, Έγκλημα του Δημοτικού Νοσοκομείου, απολογίες, αναπαραστάσεις

Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου 1963. 6η ημέρα στην ασφάλεια. 4η απολογία.

Πάντα σύμφωνα με τον Αριστείδη Παγκρατίδη, ο Κλωνάρης αρχίζει να του παραδίδει “ιδιαίτερα” μαθήματα στο γραφείο του.

Σε αυτή την απολογία του ο Παγκρατίδης, ανάμεσα σε άλλα, διορθώνει τον τόπο του εγκλήματος που έδειξε εντελώς λάθος την προηγούμενη (αργότερα στο δικαστήριο θα ακουστεί ότι αυτό το έκανε επίτηδες για να μπερδέψει τους αστυνομικούς) και θυμάται το ακριβές ποσό που αφαίρεσε από όλους τους δολοφονηθέντες λεπτομερώς (π.χ. 500 δραχμές σε χαρτονομίσματα των 100) δίνοντας έτσι έμφαση στην πράξη της ληστείας. Επίσης λεπτομερώς, περιγράφει και το πουλόβερ που φορούσε (το περιβόητο χειροποίητο πουλόβερ του δράκου η περιγραφή του οποίου κυκλοφορούσε μαζί με το σκίτσο του στις εφημερίδες)[6] το οποίο δηλώνει ότι μετά τα εγκλήματά του το έκαψε. Συνεχίζει να υποστηρίζει ότι βίασε την Πατρικίου και σημειώνει ότι 1 ½ χρόνο περίπου μετά από το έγκλημα του Δημοτικού Νοσοκομείου πήγε φαντάρος όπου υπηρέτησε για 8 μήνες.

Συνεχίζει να στερείται νερό και φαγητό, όπως επίσης συνεχίζει και ο εξαναγκασμός του να στέκεται όρθιος δίπλα από την αναμμένη σόμπα. Εξακολουθεί να μην έχει έρθει σε οποιαδήποτε επικοινωνία με τους οικείους ή τους δικηγόρους του.

Η τέταρτη απολογία γίνεται παρουσία των:
διοικητή Γενικής Ασφαλείας, αντισυνταγματάρχη Νικολάου Τζαβάρα,
β’ ανακριτικού υπαλλήλου, ταγματάρχη Σπυρίδων Σταθουλόπουλου.

Στο περιθώριο αυτής της απολογίας φαίνεται να διαγράφεται το όνομα του Σταθουλόπουλου και να αντικαθίσταται από το όνομα του μοίραρχου Αλέξανδρου Χαρίτου. Ο γραφικός χαρακτήρας της απολογίας ανήκει στον υπομοίραρχο Κωνσταντίνο Κλωνάρη.[24]

Κατηγορία: Ασφάλεια
Ετικέτες: 1963, Δεκέμβριος 1963, Αθανασόπουλος, Τζαβάρας, Σταθουλόπουλος, Χαρίτος, Κλωνάρης, Πατρικίου, Τσαμπάζη, Έγκλημα του Δημοτικού Νοσοκομείου, απολογίες

Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου 1963. 7η ημέρα στην ασφάλεια. 5η και 6η απολογία.

Ο Παγκρατίδης επιχειρεί, πέφτοντας με το κεφάλι καθώς ήταν συνεχώς δεμένος με τις χειροπέδες, να πιεί τα νερά από τον κουβά της καθαρίστριας. Δύο οι συμπληρωματικές απολογίες του την ημέρα αυτή. Στην πρώτη διορθώνει τις προηγούμενες απολογίες του ως προς την Πατρικίου. Δεν την βίασε αλλά εκσπερμάτωσε στα πόδια της. Στη δεύτερη θυμάται ότι κατά τη διάρκεια του βιασμού της Παληογιάννη, της χάιδευε το αριστερό, γεμάτο αίματα στήθος της. Όντως, στο στήθος της άτυχης αυτής κοπέλας βρέθηκαν δακτυλικά αποτυπώματα αγνώστου (τα οποία αργότερα το Πενταμελές Εφετείο που τον δίκασε και τον καταδίκασε, θεώρησε ότι δεν ήταν απαραίτητο να συγκριθούν με τα αποτυπώματα του Παγκρατίδη).

Το ίδιο απόγευμα ο Παγκρατίδης οδηγείται ξανά στους τόπους των εγκλημάτων, με συνοδεία εισαγγελέα και αξιωματικών. Δεν συντάσσεται απολύτως καμμία σχετική έκθεση.

Λέει ο ίδιος -αργότερα- στον ανακριτή Κιούση: «Θυμάμαι ότι το βράδυ ξενύχτησα στο γραφείο του υπομοίραρχου Κλωνάρη, όπου μπαινόβγαιναν ο εισαγγελέας Αθανασόπουλος και άλλοι αξιωματικοί. Ο υπομοίραρχος Κλωνάρης έγραφε κι εγώ υπέγραφα διάφορα έγγραφα. Αφού τελείωσα τις υπογραφές, μου είπε ο υπομοίραρχος να προσέξω καλά, γιατί την άλλη μέρα θα με ξαναπήγαιναν στους τόπους των εγκλημάτων και έπρεπε να τα πω όπως τα γράψαμε. Διαφορετικά, αλίμονό μου.» [αυτούσιο απόσπασμα από το βιβλίο του Κώστα Παπαϊωάννου ‘Ο Δράκος του Σέιχ-Σου, Ένας αθώος στο απόσπασμα’]

Συνεχίζει να στερείται νερό και φαγητό.
Εξακολουθεί να μην έχει έρθει σε οποιαδήποτε επικοινωνία με τους οικείους ή τους δικηγόρους του.

Οι δύο αυτές απολογίες του Παγκρατίδη (πέμπτη και έκτη κατά σειρά) γίνονται παρουσία των:
διοικητή Γενικής Ασφαλείας, αντισυνταγματάρχη Νικολάου Τζαβάρα,
β’ ανακριτικού υπαλλήλου, ταγματάρχη Σπυρίδων Σταθουλόπουλου.

Στο περιθώριο και αυτών των απολογιών φαίνεται να διαγράφεται το όνομα του Σταθουλόπουλου και να αντικαθίσταται από το όνομα του μοίραρχου Αλέξανδρου Χαρίτου. Ο γραφικός χαρακτήρας των απολογιών ανήκει στον υπομοίραρχο Κωνσταντίνο Κλωνάρη.[24]

Κατηγορία: Ασφάλεια
Ετικέτες: 1963, Δεκέμβριος 1963, Αθανασόπουλος, Τζαβάρας, Σταθουλόπουλος, Χαρίτος, Κλωνάρης, Κιούσης, Πατρικίου, Παληογιάννη, Έγκλημα της Μίκρας, Έγκλημα του Δημοτικού Νοσοκομείου, απολογίες, αναπαραστάσεις

16 Δεκεμβρίου 1963. Μετάβαση στον εισαγγελέα.

Τις πρωινές ώρες, ο Παγκρατίδης οδηγείται σε κλινική, όπου του γίνεται εγκεφαλογράφημα από τον γιατρό Διακογιάννη παρουσία αστυνομικών (η τρίτη συνάντησή τους που πραγματοποιείται συνεχούς παρουσίας αστυνομίας). Κατά τη διάρκεια αυτού ο Κλωνάρης του ψυθιρίζει στο αυτί τα ονόματα των δολοφονηθέντων θυμάτων του δράκου, με εντολή του γιατρού.[29] Στη συνέχεια παρουσιάζεται στον εισαγγελέα Παπαντωνίου και μετά στο γραφείο του ανακριτή Ιωάννη Κιούση. Ο Κιούσης δίνει εντολή να του βγάλουν τις χειροπέδες και να φύγουν όλοι από το γραφείο του.

Για πρώτη φορά μετά από 9 ημέρες, ο Παγκρατίδης βρίσκεται κάπου χωρίς την παρουσία οποιουδήποτε αστυνομικού γύρω του. Ανακαλεί όλα όσα έχει πει για τα εγκλήματα του δράκου, δηλαδή αυτά του Σέιχ-Σου, της Μίκρας και του Δημοτικού Νοσοκομείου. Ο ανακριτής κ. Κιούσης, παρά τις έντονες προσπάθειες του Χαρίτου να επιστρέψει ο Παγκρατίδης στην Ασφάλεια, δίνει εντολή να τον μεταφέρουν στο Τμήμα Μεταγωγών. Εκεί ο Παγκρατίδης ζητάει να δει τους δικηγόρους του και παρακαλεί για την βοήθειά τους. Δεν επιστρέφει ξανά στην Ασφάλεια. Του δίνονται δύο 48ωρες προθεσμίες για την απολογία του στον ανακριτή Κιούση.

Κατηγορία: Ασφάλεια, Ανακριτής
Ετικέτες: 1963, Δεκέμβριος 1963, Διακογιάννης, Κλωνάρης, Χαρίτος, Παπαντωνίου, Κιούσης, Έγκλημα του Σέιχ Σου, Έγκλημα της Μίκρας, Έγκλημα του Δημοτικού Νοσοκομείου, απολογίες

13 Φεβρουαρίου 1966. 3η ημέρα δίκης.

Καταθέτει ο ψυχίατρος Διακογιάννης. Λέει πως ο Παγκρατίδης του ομολόγησε τα εγκληματά του αβίαστα, υπό τη συνεχή παρουσία του υπομοίραρχου Χαρίτου. Τον χαρακτηρίζει διψομανή, επειδή ο Αρίστος του ζητούσε συνέχεια νερό. Όταν ο Σαπουντζής εξηγεί και ουσιαστικά διορθώνει τον (ειδήμονα και επιστήμονα) κύριο Διακογιάννη ότι η διψομανία αναφέρεται και ως οινοπνευματίαση κι ότι, σαν όρος, ουδεμία σχέση έχει με το νερό αλλά με το ποτό, παρεμβαίνει ο πρόεδρος του δικαστηρίου προς τον μάρτυρα: "Απαγορεύω να απαντήσετε."

Καταθέτουν αστυνομικοί. Λένε ότι ο Παγκρατίδης είχε απ’ όλα, στρώμα, τρεις κουβέρτες, όσο νερό ήθελε (σε πλαστικό ποτήρι), φαγητό και τσιγάρα. Η υπεράσπιση αρχίζει να πιέζει, διαπιστώνοντας αντικρουόμενα στοιχεία σχετικά με τις αναπαραστάσεις, ανάμεσα στις αρχικές καταθέσεις στον ανακριτή Κιούση και τις τρέχουσες καταθέσεις των αστυνομικών επί του παρόντος δικαστηρίου. Δημιουργείται επεισόδιο μεταξύ του Σαπουντζή και του προέδρου Ανδρέα Αλετρά[29] και οι δικηγόροι του Παγκρατίδη αποχωρούν από το δικαστήριο, με τον Σαπουντζή να λέει:

"Λυπούμαι πολύ κ. πρόεδρε. Ο πρόεδρος δεν είναι μόνο για κουδούνια, δεν είμαστε χαμάληδες, λυπούμαι πολύ. Παραιτούμαι, δεν μπορώ να συνεχίσω."[30]

H δική διακόπτεται για την επόμενη μέρα.

Κατηγορία: Δίκες
Ετικέτες: 1966, Φεβρουάριος 1966, Αλετράς, Διακογιάννης, Χαρίτος, Λάζος, Σαπουντζής, αναπαραστάσεις