Βλέπετε όλες τις δημοσιεύσεις σχετικά με την ετικέτα "Μάρτιος 1959"

Παρασκευή, 6 Μαρτίου 1959. Μίκρα.

Ο Κωνσταντίνος Ραΐσης (ετών 33) και η φίλη του Ευδοξία Παληογιάννη (ετών 23) βρίσκονται νεκροί λίγο πριν τα μεσάνυχτα σε ερημική τοποθεσία κοντά στο αεροδρόμιο της Μίκρας, από έναν οδηγό φορτηγού. Έχουν δεχθεί πολλαπλά συντριπτικά χτυπήματα στο κεφάλι με αιχμηρές πέτρες. "Τὰ χαρακτηριστικὰ τῶν θυμάτων εἶχον ἀλλοιωθεῖ ἀπὸ τὰ φοβερὰ πλήγματα καὶ μετὰ κόπου κατέστη δυνατὴ ἡ ἀναγνώρισίς των".[2] Η Παληογιάννη έχει βιασθεί μετά θάνατον ή την ώρα που ψυχορραγούσε.

Στον τόπο εγκλήματος βρίσκονται καθαρά ίχνη από πέλματα ποδιών, δακτυλικά αποτυπώματα επάνω στο γεμάτο αίματα στήθος της Παληογιάννη — μαζί με ολόκληρο αποτύπωμα παλάμης — και μία τρίτη ομάδα αίματος διαφορετική από των θυμάτων, τα οποία πάλεψαν με όλη τους τη δύναμη μέχρι το τέλος. Σύμφωνα με εκτίμηση του ιατροδικαστή Ροβίθη, η επίθεση υπολογίστηκε να έγινε ανάμεσα στις 8 με 9 μ.μ.[2]

Υπήρξε ληστεία.

Κατηγορία: Εγκλήματα
Ετικέτες: 1959, Μάρτιος 1959, Ηλιάκης, Παληογιάννη, Ραΐσης, Έγκλημα της Μίκρας

9 Μαρτίου 1959. Επικύρηξη & εισαγγελική απαγόρευση.

Ο "Δράκος" επικυρήσσεται για το ποσό των 100,000 δραχμών με απόφαση της Επιτροπής Δημοσίας Ασφαλείας Νομού Θεσσαλονίκης. Την ίδια ημέρα αναγγέλλεται με εντολή του εισαγγελέα Παναγιώτη Αργυρόπουλου ότι απαγορεύεται οποιαδήποτε δημοσίευση ή πληροφορία σχετικά με το δράκο.[3]

Κατηγορία: Εγκλήματα
Ετικέτες: 1959, Μάρτιος 1959, Αργυρόπουλος

12 Φεβρουαρίου 1966. 2η ημέρα δίκης.

Καλούνται για κατάθεση μάρτυρες από τον τόπο του Δημοτικού Νοσοκομείου. Στο αίτημα των Σαπουντζή και Λάζου να αναβληθεί η δίκη ώστε να γίνει πραγματογνωμοσύνη των τριχών που βρέθηκαν στο χέρι της Πατρικίου (οι οποίες κατά πάσα πιθανότητα ανήκουν στον δολοφόνο), ο εισαγγελέας συμφωνεί. Το δικαστήριο το απορρίπτει.

Καταθέτουν μάρτυρες που γνωρίζουν τον Παγκρατίδη. Αρκετοί από αυτούς του έδιναν χρήματα για να πάνε μαζί του από νεαρή ηλικία. Οι καταθέσεις τους από μόνες τους μπορούν να σχηματίσουν κατηγορίες για κακούργημα. Στο αίτημα των Σαπουντζή και Λάζου να κληθεί ως μάρτυρας ο Α. Λύτης, χημικός, ο οποίος κατά την ανάκριση κατέθεσε ότι αποπλάνησε τον Παγκρατίδη σε ηλικία 12 ετών, ο εισαγγελέας συμφωνεί. Το δικαστήριο το απορρίπτει.

Καταθέτουν οι εργοδότες του Παγκρατίδη. Ο Ι. Χαλεπλής, ακροβάτης και ιδιοκτήτης συγκροτήματος «Ο γύρος του θανάτου» δηλώνει ότι δούλευαν μαζί από τον Ιούλιο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1958. Τα τρία εγκλήματα του Σέιχ-Σου, της Μίκρας και του Δημοτικού νοσομομείου έγιναν μέσα στους μήνες Φεβρουάριο, Μάρτιο και Απρίλιο του 1959. Αυτήν την περίοδο, ο Παγκρατίδης έχει δηλώσει στην ανάκριση ότι δούλευε στο συγκρότημα του Ι. Τρικούπη στην Αθήνα. Ο ίδιος ο Ι. Τρικούπης, καλούμενος από τον ανακριτή κ. Κιούση, επαληθεύει τα λεγόμενα του Παγκρατίδη και δηλώνει ότι δούλευαν μαζί στον Πειραιά από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο του 1959.[26] Όταν οι Σαπουντζής και Λάζος ζητούν να κληθεί ως μάρτυρας ο Ι. Τρικούπης, ο μοναδικός μάρτυρας που μπορεί να προσφέρει άλλοθι στον κατηγορούμενο, εισαγγελέας και δικαστήριο συμφωνούν το αίτημα να απορρίφθει.

Κατηγορία: Δίκες
Ετικέτες: 1966, Φεβρουάριος 1966, Ιανουάριος 1959, Φεβρουάριος 1959, Μάρτιος 1959, Απρίλιος 1959, Πατρικίου, Λύτης, Τρικούπης, Χαλεπλής, Λάζος, Σαπουντζής, Κιούσης, Έγκλημα του Σέιχ Σου, Έγκλημα της Μίκρας, Έγκλημα του Δημοτικού Νοσοκομείου